Pagi-pagi sekali Ibu pergi ke pasar untuk membeli apel buat anaknya. Apel merah memang enak tetapi agak mahal, maka Ibu dan si penjual pun terlibat tawar-menawar kecil yang menyenangkan.
Pagi-pagi di pasar
早上七点，妈妈就到了。
Pukul tujuh pagi, Ibu sudah tiba di pasar.
人很多，大家说话的声音也很大。
Orang-orang ramai sekali, suara mereka mengobrol pun keras.
妈妈看见一家，红红的很好看。
Ibu melihat sebuah lapak buah, apel-apel merahnya tampak sangat menarik.
Tawar-menawar
Ibu
老板，这种多少钱一呀？
Bu, apel yang ini berapa harganya per kati?
Penjual
五块一，今天早上刚到的，可了。
Lima yuan per kati, baru datang pagi ini, manis sekali.
Ibu
有点儿呢，我要两，点儿行吗？
Agak mahal ya, Bu. Saya beli dua kati, bisa dikurangi sedikit?
Penjual
好吧好吧，给你算四块五一！
Baiklah, baiklah, untuk Anda empat setengah yuan per kati!
Pulang ke rumah
妈妈拿着两，笑着回家了。
Ibu membawa dua kati apel dan pulang ke rumah sambil tersenyum.
Ibu
儿子，你看，妈妈给你买了大！
Anakku, lihat, Ibu belikan apel besar untukmu!
Anak laki-laki
哇，又大又红！妈妈，我要吃一个！
Wah, besar dan merah! Bu, aku mau makan satu!
妈妈洗了一个，看着他大口大口地吃。
Ibu mencuci sebuah apel, lalu memandangi anaknya memakannya dengan gigitan besar-besar.