Xiao Hong menyeret kopernya turun di stasiun kereta, untuk pertama kalinya menginjakkan kaki di kota besar demi mengejar impiannya. Jalanan bising, gedung-gedung menjulang tinggi, dan seorang sepupu sudah menunggunya di depan hotel.
Baru Turun dari Kereta
火车一停，小红就拉着下来了。
Begitu kereta berhenti, Xiao Hong langsung turun sambil menyeret kopernya.
她抬头一看，街道两边全是，比照片里还要高。
Ia mendongak. Di kedua sisi jalan berdiri gedung-gedung tinggi, bahkan lebih tinggi daripada yang ada di foto.
“这就是大城市啊。”她小声地对自己说。
“Jadi inilah kota besar,” bisiknya pada diri sendiri.
宾馆门口，有个人一边招手一边大声叫她的名字。
Di depan hotel, seseorang melambaikan tangan sambil memanggil namanya keras-keras.
Sepupu Datang Menjemput
Sepupu
小红，这边！路上累不累呀？
Xiao Hong, di sini! Capek nggak di jalan?
Xiao Hong
哥，还好。就是有点，怕做不好这份工作。
Kak, aku baik-baik saja. Cuma agak gugup, takut tidak bisa mengerjakan pekerjaan ini dengan baik.
Sepupu
别怕，刚来谁都这样。你要是真喜欢，就慢慢来。
Jangan takut, semua orang yang baru datang pasti begitu. Kalau kamu memang suka menggambar, jalani saja pelan-pelan.
Xiao Hong
嗯，我都来了，再难也不会的。
Iya, aku sudah sampai di sini, sesulit apa pun aku tidak akan menyesal.
Makan Malam di Dekat Jendela
他们找了家小，坐在窗户旁边。
Mereka menemukan sebuah restoran kecil dan duduk di dekat jendela.
窗外的太阳慢慢了，街上的灯一盏一盏亮了起来。
Di luar jendela, matahari perlahan terbenam di balik gunung, dan lampu-lampu jalan menyala satu per satu.
Sepupu
你看，这座城市晚上更好看。慢慢你就会了。
Lihat, kota ini kalau malam malah lebih indah. Lama-lama kamu pasti terbiasa.
小红看着满街的灯光，第一次觉得这里也没那么可怕。
Memandangi jalanan yang gemerlap oleh cahaya lampu, untuk pertama kalinya Xiao Hong merasa tempat ini tidak semenakutkan itu.