Seorang mahasiswa asing di Tiongkok mengajak teman sekamarnya makan hotpot, tetapi jawaban sopan temannya membuatnya salah paham. Kesalahpahaman kecil itu memperlihatkan perbedaan cara bicara antara dua budaya.
Ajakan Makan Hotpot
搬进的第一个周末，阿明就敲开了对面的门。
Akhir pekan pertama setelah pindah ke asrama, Ming mengetuk pintu kamar di seberang.
Ming
李伟，晚上一起去吃吧？我！
Li Wei, malam ini makan hotpot bareng, yuk? Aku yang traktir!
Li Wei
啊……今天有点忙，吧。
Oh... hari ini aku agak sibuk, lain kali saja, ya.
Ming
哦，好吧。那你忙。
Oh, ya sudah. Kalau begitu kamu sibuk saja dulu.
Salah Paham
阿明一个人去吃了，心里有点不舒服。
Ming makan hotpot sendirian, hatinya agak tidak enak.
Ming
他是不是不喜欢我？“”到底是哪天啊？
Apa dia tidak suka padaku? "Lain kali" itu sebenarnya kapan, sih?
回到，他看见李伟正坐在桌子前看书，桌上一点饭菜都没有。
Sesampainya di asrama, ia melihat Li Wei sedang duduk membaca buku di depan meja, dan di meja tidak ada makanan sedikit pun.
Ming
你不是很忙吗？怎么饭也没吃？
Bukankah kamu sibuk sekali? Kok makan pun belum?
Bicara Terus Terang
Li Wei
我没那么忙。我怕你刚来，钱不够花，就……没好意思让你请。
Sebenarnya aku tidak sesibuk itu. Aku khawatir kamu baru datang, uangnya pas-pasan, jadi... tidak enak kalau kamu yang traktir.
Ming
是这样！在越南，不想去我们会直接说，我还以为你我呢。
Oh, ternyata begitu! Di negaraku, kalau tidak mau pergi, kami bilang terus terang. Aku kira kamu membenciku.
Li Wei
哈哈，下次我直接说。走，店还没关，我请你！
Haha, lain kali aku akan bilang terus terang. Ayo, kedai hotpotnya belum tutup. Kali ini aku yang traktir kamu!
两个人笑着冲出了门，路灯把他们的影子拉得很长。
Keduanya tertawa lalu berlari keluar pintu, lampu jalan menarik bayangan mereka panjang-panjang.