Terpikat sepeda di toko tetapi setiap bulan dompetnya selalu kosong, Xiao Li mengeluarkan sebuah buku kecil dan mulai mencatat setiap uang yang ia keluarkan.
Dompet yang Kosong
月底了，小丽打开，里面只剩三块钱。
Akhir bulan, Xiao Li membuka dompetnya, di dalamnya hanya tersisa tiga yuan.
她每天下班都路过那家自行车店，橱窗里那辆蓝色的车她看了快两个月。
Setiap hari sepulang kerja ia melewati toko sepeda itu. Sepeda biru di etalase sudah ia pandangi hampir dua bulan.
Xiao Li
也不少啊，怎么一到月底就没钱了呢？
Gajiku kan tidak sedikit, kenapa setiap akhir bulan selalu habis, ya?
她翻了翻，找出一个没用过的小本子，在第一页写下今天的日期。
Ia membuka-buka laci, menemukan sebuah buku kecil yang belum terpakai, lalu menulis tanggal hari itu di halaman pertama.
从那天起，买什么、花多少，她都记下来。
Sejak hari itu, apa yang dibeli dan berapa yang dikeluarkan, semuanya ia catat dengan jujur.
Rahasia di Dalam Buku
记了一个星期，小丽把本子摊在桌上，自己都吃了一惊。
Setelah mencatat seminggu, Xiao Li membentangkan bukunya di meja, dan ia sendiri pun terkejut.
光是和路边的小吃，七天就花掉了快两百块。
Hanya untuk teh susu dan jajanan pinggir jalan saja, tujuh hari menghabiskan hampir dua ratus yuan.
Ibu
我看你天天捧着一杯，原来钱都喝进肚子里啦。
Ibu lihat kamu tiap hari menenteng segelas teh susu, ternyata uangnya habis ke dalam perut, ya.
Xiao Li
明天起我自己带杯水，先停一停吧。
Mulai besok aku bawa air minum sendiri, teh susu berhenti dulu.
她在本子里夹了一张纸条：每省下一杯，离那辆车就近一点。
Ia menyelipkan secarik kertas ke dalam buku: setiap segelas teh susu yang dihemat membuatku selangkah lebih dekat dengan sepeda itu.
Sepeda Biru
三个月后的一个周末，小丽推开了那家车店的门。
Pada suatu akhir pekan tiga bulan kemudian, Xiao Li mendorong pintu toko sepeda itu.
她从包里掏出那个鼓鼓的，里面是她一笔一笔下来的钱。
Ia mengeluarkan amplop tebal dari tasnya, isinya uang yang ia kumpulkan sedikit demi sedikit.
Xiao Li
就要橱窗里那辆蓝色的，我等它很久了。
Saya mau yang biru di etalase itu, sudah lama saya menunggunya.
傍晚，她骑着新车回家，妈妈站在楼下笑着冲她招手。
Menjelang senja, ia mengayuh sepeda barunya pulang, dan Ibu yang berdiri di bawah sambil tersenyum melambaikan tangan kepadanya.