Seorang murid terobsesi membuat guci yang sempurna, sampai gurunya memecahkan karya yang paling ia banggakan tepat di hadapannya.
Adegan 1: Guci tanpa cela
陈舟在窑前守了整整一夜，只为等这只青瓷瓶出炉。
Chen Zhou berjaga di depan tungku semalam suntuk, hanya untuk menunggu guci porselen hijau itu keluar dari pembakaran.
Chen Zhou
师父，您看，这次的均匀，一丝都没有，简直！
Guru, lihat, kali ini warna glasirnya merata, tak ada secuil pun retakan, benar-benar tanpa cela!
老人接过瓶子，对着光转了一圈，眉头却渐渐皱了起来。
Sang orang tua menerima guci itu, memutarnya sekali di bawah cahaya, tetapi alisnya perlahan berkerut.
Guru besar
光滑是光滑，可它太干净了，干净得不像出自人手。
Halus memang halus, tapi terlalu bersih, bersih sampai tak terasa seperti buatan tangan manusia.
Adegan 2: Suara pecah yang tiba-tiba
老人从架子最高处，捧下一只布满细密的旧瓶。
Dari rak yang paling tinggi, sang orang tua mengangkat turun sebuah guci tua yang penuh retakan halus dan rapat.
Guru besar
这是我四十年前烧的，没控制好，开窑时就裂成了这样。
Ini kubakar empat puluh tahun lalu, apinya tidak terkendali, begitu tungku dibuka, jadinya sudah retak seperti ini.
Chen Zhou
可您一直把它摆在最显眼的地方，我还以为那是什么呢。
Namun Guru selalu menaruhnya di tempat yang paling mencolok, saya kira itu harta langka yang tiada duanya.
话音未落，老人忽然松手，那只完美的新瓶在地上摔得粉碎。
Belum habis ucapannya, sang orang tua tiba-tiba melepaskan tangan, dan guci baru yang sempurna itu jatuh ke lantai hingga hancur berkeping-keping.
Adegan 3: Cahaya matahari lewat celah retakan
Chen Zhou
师父！那是我熬了一夜的，您怎么说摔就摔了？
Guru! Itu jerih payah saya yang begadang semalaman, mengapa Guru bilang jatuhkan lalu langsung menjatuhkannya?
Guru besar
你心疼的是它完美，还是它出自你的手？冷静下来，看看这只旧瓶。
Apa yang kamu sayangkan, kesempurnaannya, atau karena itu buatan tanganmu sendiri? Tenangkan dirimu, lihatlah vas tua ini.
晨光斜斜地穿过那些，在墙上投下一片细碎而温暖的光斑。
Cahaya pagi menembus retakan-retakan itu dengan miring, menjatuhkan bercak cahaya yang halus dan hangat di dinding.
Guru besar
你那只瓶子挡住了所有的光，而它，偏偏让光透了进来。
Vasmu menghalangi semua cahaya, sedangkan vas ini justru membiarkan cahaya masuk.
Adegan 4: Retakan yang Dipertahankan
陈舟蹲在碎片旁，半晌没说话，指尖轻轻碰着那些尖锐的边缘。
Chen Zhou berjongkok di samping pecahan-pecahan itu, lama tak berkata apa-apa, ujung jarinya menyentuh pelan tepi-tepi yang tajam itu.
Chen Zhou
我一直拼命想藏起所有的，却忘了瓷器本来就是从火里裂出来的。
Aku selalu mati-matian berusaha menyembunyikan semua cacat, tapi lupa bahwa porselen memang retak dari dalam api.
几个月后，陈舟烧出一只新瓶，瓶身上特意留着一道的。
Beberapa bulan kemudian, Chen Zhou membakar sebuah vas baru, dan pada badannya sengaja dibiarkan satu retakan yang berkelok.
Guru besar
这一回，我总算在瓶子里，看见你这个人了。
Kali ini, akhirnya aku melihat dirimu yang sebenarnya di dalam vas ini.