没A没B

没 (méi = ไม่ ไม่มี) + A + 没 (méi) + B โดย A กับ B เป็นคำกริยาหรือคำนามที่สมมาตรกัน เช่น 吃 chī กิน กับ 喝 hē ดื่ม หรือ 大 dà ใหญ่ กับ 小 xiǎo เล็ก

ใช้เมื่อต้องการเน้นการขาดแคลนอย่างสิ้นเชิง (没吃没喝 = ไม่ได้กินไม่ได้ดื่ม) หรือใช้บ่นถึงท่าทีและมารยาทของคน (没大没小 = ไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำ พูดจาไม่มีสัมมาคารวะ) มักมีน้ำเสียงบ่นและเป็นภาษาพูด

ภาษาไทยมีคู่ซ้อนทำนองเดียวกัน เช่น ไม่กินไม่นอน ความรู้สึกเรื่องความสมมาตรจึงเทียบกันได้ แต่ต้องระวังว่า A กับ B ต้องเป็นคำชนิดเดียวกันและอยู่ในกลุ่มความหมายเดียวกัน จับคู่เองตามใจไม่ได้ ควรใช้ตามชุดที่เป็นสำนวนตายตัวเท่านั้น อีกจุดที่ผู้เรียนไทยพลาดคือแปลตรงตัวทีละอักษร 没大没小 ไม่ได้แปลว่า ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ในวลีนี้ 大 หมายถึงผู้ใหญ่หรือผู้อาวุโส และ 小 หมายถึงเด็กหรือผู้น้อย ทั้งวลีจึงแปลว่า ไม่รู้จักผู้ใหญ่ผู้น้อย ต้องจำความหมายของทั้งวลี ไม่ใช่ประกอบขึ้นเองจากความหมายของอักษรแต่ละตัว