能愿动词：需

ประธาน (คนหรือสิ่งที่ทำกริยา วางต้นประโยค) + 需 (xū) + คำกริยาหรือกริยาวลีหลัก เช่น 需休养 (xū xiūyǎng) = จำเป็นต้องพักฟื้น

ใช้ในภาษาเขียน / ภาษาทางการเป็นหลัก (ใช้ในหนังสือ เอกสาร ไม่ค่อยใช้ตอนพูด) ให้น้ำเสียงเป็นภววิสัย ไม่ใส่อารมณ์ผู้พูด มักมาคู่กับคำวิเศษณ์อย่าง 仍 (réng ยังคง) และ 尚 (shàng ยัง)

需 (xū) เป็นทางการและวางหน้าคำกริยาเท่านั้น ส่วน 需要 (xūyào) ใช้ได้ทั้งภาษาพูดและภาษาเขียน อีกทั้งวางหน้าคำนามได้ด้วย (需要时间 = ต้องใช้เวลา)

อย่าใช้ 需 หน้าคำนามตรง ๆ ในภาษาพูดทั่วไป ไม่พูดว่า 需时间 ต้องพูดว่า 需要时间 และอย่าเติม 要 ต่อท้าย 需 คือในประโยคทางการประโยคเดียวกันต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ระหว่าง 需要休养 กับ 需休养 อีกจุดที่ผู้เรียนไทยพลาดบ่อยคือเอา 需 ไปแทนคำว่า ต้อง ในภาษาไทยทุกกรณี ทั้งที่ 需 เน้นว่ามีความจำเป็นเชิงเงื่อนไข ไม่ได้เป็นคำสั่งหรือข้อบังคับ ถ้าจะบอกข้อบังคับต้องเปลี่ยนไปใช้คำกริยาช่วยตัวอื่น