คืนก่อนสอบภาษาจีน เสี่ยวหวังเขียนอักษรตัวหนึ่งผิดอยู่เรื่อย โชคดีที่เพื่อนร่วมโต๊ะนั่งฝึกเป็นเพื่อน เช้าวันรุ่งขึ้นเขาจึงเขียนถูก พอดีกับตอนที่ต้องใช้
คืนก่อนสอบ
晚上九点，小王还在写。
สามทุ่ม เสี่ยวหวังยังนั่งเขียนอักษรจีนอยู่เลย
一个字他写了十遍，还是不对。
อักษรตัวหนึ่งเขาเขียนไปสิบรอบแล้วก็ยังไม่ถูก
เสี่ยวหวัง
明天就了，这个字我怎么老呀？
พรุ่งนี้ก็สอบแล้ว ทำไมอักษรตัวนี้ฉันถึงเขียนผิดอยู่เรื่อยนะ
เสี่ยวหลี่
，我你再写几遍吧。
ใจเย็น ๆ เดี๋ยวฉันนั่งเขียนเป็นเพื่อนอีกสักสองสามรอบ
ฝึกไปด้วยกัน
เสี่ยวหลี่
你看，这一笔应该往左，不是往右。
เธอดูนี่สิ เส้นนี้ต้องลากไปทางซ้าย ไม่ใช่ทางขวา
小王照着她的样子，慢慢写了一个。
เสี่ยวหวังทำตามแบบของเธอ ค่อย ๆ เขียนออกมาหนึ่งตัว
เสี่ยวหลี่
对啦！这次写得真好看。
ถูกแล้ว คราวนี้เขียนสวยจริง ๆ
他笑了，又在上写了一行。
เขายิ้มออกมา แล้วเขียนต่อไปอีกหนึ่งบรรทัดในสมุด
ในห้องสอบ
第二天，最后一个题就是那个字。
วันรุ่งขึ้นถึงเวลาสอบ ข้อสุดท้ายคืออักษรตัวนั้นพอดี
小王昨天晚上，一笔一笔慢慢写。
เสี่ยวหวังนึกถึงเมื่อคืน แล้วค่อย ๆ เขียนไปทีละเส้น
เสี่ยวหวัง
这次我写对了！
คราวนี้ฉันเขียนถูกแล้ว
他回头看了看小李，两个人都笑了。
เขาหันไปมองเสี่ยวหลี่ แล้วทั้งสองก็ยิ้มออกมา