เสี่ยวหงไปห้องสมุดเพื่อยืมพจนานุกรม แล้วเพิ่งนึกได้ว่าลืมบัตรไว้ที่บ้าน โชคดีที่มีพนักงานใจดีคนหนึ่งยื่นมือช่วย
ไปห้องสมุด
下午两点,小红走进,里面很。
บ่ายสองโมง เสี่ยวหงเดินเข้าห้องสมุด ข้างในเงียบมาก
她想找一本汉语,可是书太多了。
เธออยากหาพจนานุกรมภาษาจีนสักเล่ม แต่หนังสือเยอะเกินไป
她想了想,走到前面问。
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอจึงเดินไปข้างหน้าเพื่อถามพนักงาน
ลืมบัตรแล้ว
เสี่ยวหง
您好,我想一本,可以吗?
สวัสดีค่ะ หนูอยากยืมพจนานุกรมสักเล่ม ได้ไหมคะ
พนักงาน
可以呀,你的图书呢?
ได้สิจ๊ะ แล้วบัตรห้องสมุดของหนูล่ะ
เสี่ยวหง
啊,我的……在家里了!
อ๊ะ บัตรของหนู… ลืมไว้ที่บ้านแล้วค่ะ
พนักงาน
没关系,告诉我你叫什么名字就行。
ไม่เป็นไรจ้ะ บอกชื่อพี่มาก็พอ
ยืมหนังสือได้
เสี่ยวหง
我叫王小红,谢谢您!
หนูชื่อหวังเสี่ยวหงค่ะ ขอบคุณค่ะ
在电脑上看了看,找到了她的名字。
พนักงานดูในคอมพิวเตอร์อยู่ครู่หนึ่ง ก็เจอชื่อของเธอ
พนักงาน
找到啦,这本书可以两个星期。
เจอแล้วจ้ะ เล่มนี้ยืมได้สองสัปดาห์นะ
小红拿着,笑着走出了。
เสี่ยวหงถือพจนานุกรมไว้ ยิ้มแล้วเดินออกจากห้องสมุด