เช้าวันไปโรงเรียน จักรยานของเสี่ยวกังเกิดเสียกลางทาง ช่างซ่อมจักรยานปากซอยไม่รีบคว้าประแจมาซ่อมให้เอง แต่กลับยัดมันใส่มือของเขาแทน
เสียกลางทาง
刚拐进巷子，小刚就觉得不对劲。
พอเลี้ยวเข้าซอย เสี่ยวกังก็รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
脚一蹬，空转，自行车一下子停在路边。
พอถีบเท้าลงไป บันไดจักรยานกลับหมุนเปล่า จักรยานหยุดนิ่งอยู่ริมถนนทันที
เสี่ยวกัง
完了完了，掉了，这下肯定要了。
แย่แล้วแย่แล้ว โซ่หลุดแล้ว แบบนี้ต้องไปสายแน่ ๆ
他蹲下来看了看，黑乎乎的缠成一团，不知道从哪儿下手。
เขานั่งยอง ๆ ลงมอง โซ่สีดำมอมแมมพันกันยุ่งเป็นก้อน ไม่รู้จะเริ่มลงมือตรงไหนดี
ช่างยื่นประแจให้
修车铺的王正在擦手，看见了就走过来。
ช่างหวังจากร้านซ่อมจักรยานกำลังเช็ดมืออยู่ พอเห็นเข้าก็เดินตรงมาหา
ช่างหวัง
就掉条，多大点事儿。你自己来，我在旁边看着。
แค่โซ่หลุดเส้นเดียว เรื่องเล็กน้อยเอง หนูลองทำเองสิ เดี๋ยวลุงยืนดูอยู่ข้าง ๆ
他把一把塞进小刚手里，又指了指那个。
เขายัดประแจอันหนึ่งใส่มือเสี่ยวกัง แล้วชี้ไปที่เฟืองอันนั้น
ช่างหวัง
先把往这个齿上套，慢点儿，别夹着手。
เอาโซ่คล้องเข้ากับฟันเฟืองอันนี้ก่อน ช้า ๆ หน่อย ระวังหนีบมือ
เสี่ยวกัง
哎,有点紧……卡上去了！原来是这样啊。
เอ๊ะ ตึงนิดหนึ่ง… เข้าล็อกแล้ว ที่แท้ก็ทำแบบนี้นี่เอง
มือเปื้อนดำ แต่ยิ้มแก้มปริ
小刚直起腰，两只手沾满了，他却忍不住笑。
เสี่ยวกังยืดตัวขึ้น มือทั้งสองข้างเปื้อนน้ำมันเครื่องเต็มไปหมด แต่เขากลับอดยิ้มไม่ได้
เสี่ยวกัง
谢谢您王！下回再掉，我自己就能弄了。
ขอบคุณครับช่างหวัง คราวหน้าถ้าโซ่หลุดอีก ผมก็ทำเองได้แล้ว
ช่างหวัง
对喽。手脏了能洗，学会了就是你的。快去吧，还来得及。
ถูกต้อง มือเปื้อนล้างออกได้ แต่ฝีมือที่เรียนรู้แล้วก็เป็นของหนูตลอดไป รีบไปเถอะ ยังทันอยู่
小刚跨上车，蹬了两下，一声不响地转了起来。
เสี่ยวกังคร่อมขึ้นจักรยาน ถีบไปสองที โซ่ก็หมุนไปอย่างเงียบเชียบไม่มีเสียงสักแอะ