พนักงานส่งอาหารคนหนึ่งเดินขึ้นไปชั้นหกทุกวันเพื่อส่งข้าวกล่องชุดเดิม จนกระทั่งวันที่ชื่อคนสั่งบนออร์เดอร์เปลี่ยนไป
ฉาก 1: ออร์เดอร์ที่คุ้นเคย
中午十二点,小赵又接到了那个熟悉的地址:幸福小区六楼。
เที่ยงวันตรง เสี่ยวจ้าวพนักงานส่งอาหารได้รับที่อยู่ที่คุ้นเคยนั้นอีกครั้ง อาคารชุดซิ่งฝู ชั้นหก
这家的电梯早就坏了,他每次都得爬上去,可他一点也不嫌麻烦。
ลิฟต์ของตึกนี้เสียมานานแล้ว เขาต้องเดินขึ้นบันไดทุกครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยรู้สึกว่ายุ่งยากเลยสักนิด
เสี่ยวจ้าว
李奶奶,您的饭到啦,今天还是那家的青菜豆腐。
ย่าหลี่ครับ ข้าวของย่ามาส่งแล้ว วันนี้ยังเป็นผักกับเต้าหู้จากร้านเดิมครับ
ย่าหลี่
哎哟,又麻烦你跑这一趟,进来喝口水吧。
อุ๊ย ต้องรบกวนให้เธอวิ่งขึ้นมาอีกเที่ยวแล้ว เข้ามาดื่มน้ำสักหน่อยสิจ๊ะ
ฉาก 2: เรื่องราวหลังบานประตู
小赵这才知道,这份饭其实是李奶奶的儿子在外地用手机替她下的单。
เสี่ยวจ้าวเพิ่งมารู้ตอนนั้นเองว่า ข้าวกล่องนี้ที่จริงแล้วลูกชายของย่าหลี่ซึ่งอยู่ต่างถิ่นเป็นคนสั่งให้ผ่านโทรศัพท์มือถือ
ย่าหลี่
他工作忙,回不来,就天天给我点一顿热乎的,说怕我一个人懒得做饭。
ลูกทำงานยุ่ง กลับมาไม่ได้ ก็เลยสั่งข้าวร้อน ๆ ให้ฉันทุกวัน บอกว่ากลัวฉันอยู่คนเดียวแล้วขี้เกียจทำกับข้าวจ้ะ
เสี่ยวจ้าว
您儿子真。那以后我送饭,顺便帮您把垃圾带下去吧。
ลูกชายของย่ากตัญญูจริง ๆ ครับ ต่อไปเวลาผมมาส่งข้าว ผมช่วยหิ้วขยะลงไปให้ด้วยเลยนะครับ
从那以后,六楼这趟活儿,成了小赵每天最不愿意省的一站。
นับจากวันนั้นมา งานส่งชั้นหกเที่ยวนี้ก็กลายเป็นจุดที่เสี่ยวจ้าวไม่อยากข้ามที่สุดในแต่ละวัน
ฉาก 3: ชื่อบนออร์เดอร์เปลี่ยนไป
一连三天,六楼都没有订单。第四天中午,那个地址忽然又跳了出来。
สามวันติดต่อกัน ชั้นหกไม่มีออร์เดอร์เลย พอเที่ยงของวันที่สี่ ที่อยู่นั้นก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง
可的人名变了,栏里写着一行字,小赵盯着看了好久。
แต่ชื่อคนสั่งเปลี่ยนไป ในช่องหมายเหตุมีข้อความเขียนไว้หนึ่งบรรทัด เสี่ยวจ้าวจ้องอ่านอยู่นาน
หมายเหตุในออร์เดอร์
师傅,我是李奶奶的。她了,这份饭麻烦您还按老样子送上六楼。
คุณพี่คะ ดิฉันเป็นเพื่อนบ้านของย่าหลี่ ท่านเข้าโรงพยาบาลแล้ว ข้าวกล่องนี้รบกวนช่วยส่งขึ้นไปชั้นหกเหมือนเดิมด้วยนะคะ
เสี่ยวจ้าว
原来是这样……我懂了。
ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... ผมเข้าใจแล้วครับ
ฉาก 4: ข้าวอีกกล่องหนึ่ง
他爬上六楼,把饭递给一位的中年妇女,她正帮李奶奶看着家。
เขาเดินขึ้นไปชั้นหก ส่งข้าวกล่องให้หญิงวัยกลางคนที่ไม่เคยพบมาก่อน เธอกำลังช่วยย่าหลี่เฝ้าบ้านอยู่
เพื่อนบ้าน
她儿子从外地赶回来了,正在医院陪着。这份是订给我的,谢谢你这些天的。
ลูกชายของท่านรีบเดินทางกลับมาจากต่างถิ่นแล้ว ตอนนี้อยู่เฝ้าที่โรงพยาบาล ข้าวกล่องนี้สั่งไว้ให้ดิฉัน ขอบคุณที่ช่วยดูแลท่านมาตลอดหลายวันนี้นะคะ
小赵下楼时,顺手又把门口那袋垃圾拎了起来。
ตอนเสี่ยวจ้าวเดินลงบันได เขาก็หิ้วถุงขยะที่วางอยู่หน้าประตูติดมือลงไปด้วยอีกเช่นเคย
楼道里光线很暗,他却觉得,这一趟比哪天都走得轻快。
ในโถงบันไดแสงสลัวมาก แต่เขากลับรู้สึกว่าเที่ยวนี้เดินได้เบาสบายกว่าวันไหน ๆ