ขุนนางผู้หนึ่งดูแคลนวัสดุราคาถูกของไช่หลุน จนกระทั่งวันที่เขาคลี่แผ่นบางเบาออกต่อหน้าราชสำนักทั้งปวง แล้วทำให้ทุกคนถึงกับเงียบงัน
ฉาก 1: คำเยาะเย้ยในโรงช่าง
东汉年间,宫里的堆满了、破布和旧渔网。
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โรงช่างในวังกองพะเนินไปด้วยเปลือกไม้ เศษผ้าขาด และแหจับปลาเก่า ๆ
ขุนนาง
蔡伦,你天天泡在这些破烂里,到底想弄出个什么名堂?
ไช่หลุน เจ้าหมกตัวอยู่กับกองเศษขยะพวกนี้ทุกวัน ตกลงคิดจะทำอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราวกันแน่
ไช่หลุน
大人别急,这些便宜的材料,将来也许能又重又贵的。
ใต้เท้าอย่าเพิ่งใจร้อน วัสดุราคาถูกเหล่านี้ วันข้างหน้าอาจใช้แทนซีกไม้ไผ่ที่ทั้งหนักทั้งแพงได้
ขุนนาง
?我看你是把脑子泡坏了。
ใช้แทนซีกไม้ไผ่หรือ ข้าว่าเจ้าแช่น้ำจนสมองเปื่อยไปแล้ว
ฉาก 2: วันคืนในโรงช่าง
蔡伦把材料切碎、煮烂,再捞起薄薄的一层,铺在帘子上晾干。
ไช่หลุนสับวัสดุให้ละเอียด ต้มจนเปื่อย แล้วช้อนขึ้นมาเป็นชั้นบาง ๆ ปูลงบนแผงไม้ไผ่ผึ่งให้แห้ง
ไช่หลุน
太厚了,一写就破;太薄又散开,得慢慢试。
หนาเกินไป พอเขียนก็ขาด บางเกินไปก็ยุ่ยกระจาย สัดส่วนต้องค่อย ๆ ลองไป
一次次失败,他的手被烫起了泡,可帘子上的那层东西越来越。
ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า มือของเขาถูกน้ำร้อนลวกจนพองเป็นตุ่ม แต่ชั้นบาง ๆ บนแผงไม้ไผ่กลับเรียบเนียนขึ้นทุกที
ไช่หลุน
成了……这一回,总算成了。
สำเร็จแล้ว... คราวนี้ ในที่สุดก็สำเร็จ
ฉาก 3: ต่อหน้าราชสำนักทั้งปวง
几个月后,蔡伦双手捧着一卷东西,走进了大殿。
หลายเดือนต่อมา ไช่หลุนประคองของม้วนหนึ่งไว้ด้วยสองมือ เดินเข้าไปในท้องพระโรง
ฮ่องเต้
你献上的是何物?看着比绸缎还轻。
สิ่งที่เจ้านำมาถวายคือสิ่งใด ดูแล้วเบายิ่งกว่าแพรไหมเสียอีก
ไช่หลุน
回陛下,此物叫做纸,又轻又便宜,写字十分顺手。
กราบทูลฝ่าบาท สิ่งนี้เรียกว่ากระดาษ ทั้งเบาทั้งราคาถูก เขียนหนังสือได้ลื่นมือยิ่งนัก
他提笔一挥,清清楚楚地留在了纸上,满殿的人都安静了下来。
เขายกพู่กันขึ้นปาดเพียงครั้งเดียว รอยหมึกก็ติดอยู่บนกระดาษอย่างชัดเจน ผู้คนทั้งท้องพระโรงเงียบกริบลงทันที
ฉาก 4: การก้มหัวขอโทษ
ฮ่องเต้
好!从今往后,朝廷的文书就用此纸,称它‘蔡侯纸’。
ดีมาก นับแต่นี้ต่อไป หนังสือราชการของราชสำนักให้ใช้กระดาษชนิดนี้ และเรียกมันว่า ‘กระดาษไช่โหว’
那位曾经讥笑他的官员,红着脸挤到了人群前面。
ขุนนางผู้ที่เคยเยาะเย้ยเขา หน้าแดงก่ำเบียดตัวขึ้นมาหน้าฝูงคน
ขุนนาง
蔡大人,先前是我,您别往心里去。
ท่านไช่ เมื่อก่อนข้ามีตาแต่ไม่รู้จักภูเขาไท่ซาน ขอท่านอย่าถือสาเลย
ไช่หลุน
大人言重了,往后天下读书人都用得上它,这才是我盼的。
ใต้เท้ากล่าวหนักเกินไปแล้ว วันข้างหน้าผู้อ่านหนังสือทั่วแผ่นดินจะได้ใช้มัน นั่นต่างหากคือสิ่งที่ข้าเฝ้ารอ