หลานสาวอยากปรับปรุงร้านน้ำชาเก่าคร่ำครึของยายให้ทันสมัย แต่ลูกค้าประจำที่เงียบที่สุดกลับทำให้เธอต้องชะงัก
ฉากที่ 1: ข้อเสนอของหลานสาว
外婆的开在巷子口，三十年了，桌椅都旧得发黑。
ร้านน้ำชาของยายเปิดอยู่ปากซอย ผ่านมาสามสิบปีแล้ว โต๊ะและเก้าอี้เก่าจนสีคล้ำไปหมด
เสี่ยวเหวิน
外婆，我想把店重新一下，换上新桌子，年轻人才肯进来嘛。
ยาย หนูอยากปรับปรุงร้านใหม่ เปลี่ยนเป็นโต๊ะใหม่ คนหนุ่มสาวถึงจะยอมเดินเข้ามาค่ะ
ยาย
改吧，反正我也老了，这店早晚是你的。
เปลี่ยนก็เปลี่ยนเถอะ ยังไงยายก็แก่แล้ว ร้านนี้ไม่ช้าก็เร็วก็เป็นของหนู
外婆嘴上答应着，手却一直摸着那把用了多年的旧茶壶。
ปากยายตอบตกลง แต่มือกลับลูบกาน้ำชาเก่าใบที่ใช้มาหลายปีอยู่ตลอด
ฉากที่ 2: ลูกค้าผู้เงียบขรึม
下午,一位头发花白的老人坐在靠窗的位置，要了一壶最便宜的茶。
ตอนบ่าย ชายชราผมสีดอกเลาคนหนึ่งนั่งที่ริมหน้าต่างเหมือนเช่นเคย แล้วสั่งน้ำชาถูกที่สุดมาหนึ่งกา
เสี่ยวเหวิน
外婆，那位老先生天天来，却只点一壶茶，坐一下午，是不是有点……
ยาย คุณตาคนนั้นมาทุกวัน แต่สั่งน้ำชาแค่กาเดียว นั่งอยู่ทั้งบ่าย จะว่าไปมันก็ออกจะ…
ยาย
嘘，别这么说。他走了以后，家里就剩他一个人。
จุ๊ อย่าพูดอย่างนั้น ตั้งแต่ภรรยาเขาจากไป ที่บ้านก็เหลือเขาอยู่คนเดียว
ยาย
这壶茶，是他一天里唯一能跟人说说话的工夫。
น้ำชากานี้ คือช่วงเวลาเดียวในหนึ่งวันที่เขาจะได้พูดคุยกับคน
ฉากที่ 3: เสี่ยวเหวินลังเล
图纸已经画好，工人下周就来，可小雯睡不着。
แบบแปลนเขียนเสร็จแล้ว ช่างก็จะมาสัปดาห์หน้า แต่เสี่ยวเหวินกลับพลิกไปพลิกมานอนไม่หลับ
เสี่ยวเหวิน
外婆，要是换了的新店，那位老先生还会愿意来吗？
ยาย ถ้าเปลี่ยนเป็นร้านใหม่ที่สว่างจ้า คุณตาคนนั้นจะยังอยากมาอีกไหมคะ
ยาย
傻孩子，店是要养人的，不光是赚钱。
เจ้าเด็กโง่ ร้านมีไว้เลี้ยงดูผู้คน ไม่ใช่แค่หาเงินอย่างเดียว
小雯没说话，第二天一早就给工人打了电话。
เสี่ยวเหวินไม่ได้พูดอะไร เช้าวันรุ่งขึ้นก็โทรศัพท์หาช่างทันที
ฉากที่ 4: มุมหนึ่งที่คงไว้อย่างเดิม
店还是修了，只是靠窗那张旧桌子和那把旧茶壶，留了下来。
ร้านก็ปรับปรุงจนได้ เพียงแต่โต๊ะเก่าตัวริมหน้าต่างกับกาน้ำชาเก่าใบนั้น ถูกเก็บไว้อย่างเดิมทุกอย่าง
เสี่ยวเหวิน
老先生，您的老位子，我特意给您留着呢。
คุณตาคะ ที่นั่งประจำของคุณตา หนูตั้งใจเก็บเอาไว้ให้เลยค่ะ
老人愣了一下，慢慢坐下，摸着那把熟悉的茶壶，有点红。
ชายชราชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ นั่งลง พอลูบกาน้ำชาใบที่คุ้นเคย ขอบตาก็แดงขึ้นมานิดหนึ่ง
ยาย
你看，留对了吧。
เห็นไหมล่ะ เก็บไว้ก็ถูกแล้ว