ในโรงช่างสมัยราชวงศ์ฮั่น คนรับใช้หนุ่มเบื่อหน่ายกับมัดซีกไม้ไผ่ที่หนักอึ้ง ส่วนขุนนางไช่หลุนก็ตักเยื่อไม้ขึ้นจากน้ำครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งวันทั้งคืน ตั้งใจจะทำสิ่งที่มาแทนมันให้ได้
ฉากที่ 1: มัดซีกไม้ไผ่ที่หนักอึ้ง
东汉的一个清晨,阿木背着一捆,累得满头大汗。
เช้าตรู่วันหนึ่งในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อาหมู่แบกมัดซีกไม้ไผ่ไว้บนหลัง เหนื่อยจนเหงื่อโทรมหน้า
อาหมู่
蔡大人,皇上的一道命令就这么重,搬一趟我的腰都快断了。
ท่านไช่ พระบัญชาของฮ่องเต้แค่ฉบับเดียวยังหนักขนาดนี้ ขนแค่เที่ยวเดียวเอวข้าน้อยก็จะหักอยู่แล้วครับ
ไช่หลุน
我也早就想换个法子了。若是有种又轻又能写字的东西,该多好。
ข้าก็คิดจะเปลี่ยนวิธีมานานแล้ว ถ้ามีของสักอย่างที่ทั้งเบาและเขียนตัวหนังสือได้ ก็คงจะดีไม่น้อย
อาหมู่
倒是轻,可贵得吓人,谁舍得拿来写字呀。
ผ้าไหมน่ะเบาก็จริง แต่แพงจนน่าตกใจ ใครจะยอมเอามาเขียนหนังสือกันเล่าครับ
ฉากที่ 2: ในโรงช่างที่อบอวลกลิ่นไม้เปื่อย
院子里堆着、破布和旧,蔡伦把它们全泡进了水里。
ในลานบ้านกองไปด้วยเปลือกไม้ เศษผ้าขาด และแหจับปลาเก่า ไช่หลุนเอาทั้งหมดไปแช่ลงในน้ำ
อาหมู่
大人,这些破烂泡烂了,能做出什么来呀?
ท่านครับ ของขาดๆ พังๆ พวกนี้พอแช่จนเปื่อยแล้วมันจะทำอะไรได้หรือครับ
ไช่หลุน
成,再摊得薄薄一层,说不定就成了。来,使劲。
ตำให้เป็นเยื่อข้น แล้วเกลี่ยออกเป็นชั้นบางๆ ตากแดดให้แห้ง บางทีอาจจะสำเร็จก็ได้ มาเถอะ ออกแรงตำเลย
两人轮流了大半天,木槌一下一下,砸得满身是水。
สองคนผลัดกันตำอยู่เกือบทั้งวัน ค้อนไม้กระแทกลงทีละครั้งทีละครั้ง จนน้ำกระเซ็นเปียกไปทั้งตัว
ฉากที่ 3: ตักขึ้นมาทีไรก็ขาดยุ่ยทุกที
头几张捞起来一掀就碎,烂成一团贴在帘子上。
แผ่นแรกๆ พอตักขึ้นมาแล้วยกก็แตกยุ่ย เละเป็นก้อนติดอยู่บนตะแกรงไม้ไผ่
อาหมู่
又烂了!大人,咱们都试了七八回了,是不是根本做不成?
เละอีกแล้ว ท่านครับ พวกเราลองมาตั้งเจ็ดแปดครั้งแล้ว หรือว่ามันทำไม่ได้ตั้งแต่แรกครับ
ไช่หลุน
别急。我看是水太多,得再稠一点,帘子也抬得稳些。
ใจเย็นๆ ข้าว่าน้ำมากเกินไป ทำเยื่อให้ข้นขึ้นอีกหน่อย แล้วยกตะแกรงให้นิ่งกว่านี้
他蹲在水边,把那层薄薄的小心地铺平,连大气都不敢喘。
เขานั่งยองๆ อยู่ริมน้ำ ค่อยๆ เกลี่ยเยื่อชั้นบางนั้นให้เรียบอย่างระมัดระวัง จนแทบไม่กล้าหายใจแรง
ฉากที่ 4: แผ่นบางๆ ที่ตากอยู่กลางแดด
第二天太阳一晒,帘子上那层东西干了,竟揭下来一张薄薄的纸。
วันรุ่งขึ้นพอแดดส่อง ชั้นบางๆ บนตะแกรงก็แห้งลง แล้วลอกออกมาได้เป็นกระดาษบางๆ หนึ่งแผ่นอย่างไม่น่าเชื่อ
อาหมู่
成了!大人您看,又轻又平,比强多了!
สำเร็จแล้วครับ ท่านดูสิครับ ทั้งเบาทั้งเรียบ ดีกว่าซีกไม้ไผ่ตั้งเยอะ
ไช่หลุน
拿支笔来,写上一行试试,看墨会不会晕开。
ไปเอาพู่กันมา เขียนดูสักบรรทัด ดูซิว่าหมึกจะซึมเลอะหรือเปล่า
清清楚楚,蔡伦把那张纸举到阳光下,半天没舍得放手。
รอยหมึกคมชัดทุกตัวอักษร ไช่หลุนยกกระดาษแผ่นนั้นขึ้นส่องแดด ตั้งนานก็ยังไม่ยอมวางลง