Promotion

ชีวิตประจำวัน · HSK 5

รสชาติในลังนึ่ง

หญิงสาวที่ไม่เคยเข้าครัวลงมือห่อซาลาเปานึ่งที่ยายทำมาหลายสิบปีด้วยตัวเอง ในตรุษจีนปีที่ยายต้องนอนโรงพยาบาลพอดี

ฉากที่ 1: สายโทรศัพท์จากโรงพยาบาล

二十九的下午,林晓菲接到了妈妈的电话,说外婆住院了,今年的怕是吃不上她包的包子了。

làyuèèrshíjiǔdexiàwǔ,línxiǎofēijiēdàolemāmadediànhuà,shuōwàipózhùyuànle,jīnniándeniányèfànpàshìchībúshàngtābāodebāozile。

บ่ายวันที่ 29 เดือนสิบสองตามจันทรคติ หลินเสี่ยวเฟยได้รับโทรศัพท์จากแม่ บอกว่ายายเข้าโรงพยาบาลแล้ว มื้อค่ำส่งท้ายปีเก่าปีนี้คงไม่ได้กินซาลาเปาที่ยายห่อเองแล้ว

แม่

你外婆躺在床上还呢,说一家人过年没那口热包子,总觉得缺点什么。

nǐwàipótǎngzàichuángshàngháiniàndāone,shuōyìjiārénguòniánméinàkǒurèbāozi,zǒngjuédequēdiǎnshénme。

ยายของหนูนอนอยู่บนเตียงยังพร่ำถึงอยู่เลย บอกว่าทั้งบ้านฉลองตรุษจีนโดยไม่มีซาลาเปาร้อนๆ คำนั้น ยังไงก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป

晓菲挂了电话,看着空荡荡的厨房,心里突然下了个决定。

xiǎofēiguàlediànhuà,kànzhekōngdàngdàngdechúfáng,xīnlǐtūránxiàlegèjuédìng。

เสี่ยวเฟยวางสาย มองครัวที่ว่างเปล่า แล้วจู่ๆ ก็ตัดสินใจอะไรบางอย่างขึ้นมาในใจ

เสี่ยวเฟย

我从来没做过饭,可这次,我非把外婆那口味道做出来不可。

wǒcóngláiméizuòguòfàn,kězhècì,wǒfēibǎwàipónàkǒuwèidàozuòchūláibùkě。

ฉันไม่เคยทำกับข้าวมาก่อนเลยสักครั้ง แต่คราวนี้ ฉันจะต้องทำรสมือของยายให้ออกมาให้ได้

ฉากที่ 2: โทรเข้าไปในห้องผู้ป่วย

她翻遍了网上的菜谱,却怎么也找不到外婆那种做法,只好硬着头皮拨通了病房的电话。

tāfānbiànlewǎngshàngdecàipǔ,quèzěnmeyězhǎobúdàowàipónàzhǒngzuòfǎ,zhǐhǎoyìngzhetóupíbōtōnglebìngfángdediànhuà。

เธอพลิกหาสูตรอาหารบนอินเทอร์เน็ตจนทั่ว แต่ก็หาวิธีทำแบบของยายไม่เจอสักที สุดท้ายจึงต้องทำใจกล้าโทรไปที่ห้องผู้ป่วย

ยาย

傻丫头,面要发足两个钟头,里得放一勺白糖,这是关键,别人都不知道的。

shǎyātou,miànyàofāzúliǎnggèzhōngtóu,xiànrlǐdéfàngyìsháobáitáng,zhèshìguānjiàn,biéréndōubùzhīdàode。

ยัยหนูโง่เอ๊ย แป้งต้องหมักให้ครบสองชั่วโมง ในไส้ต้องใส่น้ำตาลทรายขาวหนึ่งช้อน นี่แหละคือเคล็ดลับ คนอื่นไม่มีใครรู้หรอก

เสี่ยวเฟย

放糖?我还以为是放盐呢,差点就做错了。

fàngtáng?wǒháiyǐwéishìfàngyánne,chàdiǎnjiùzuòcuòle。

ใส่น้ำตาลเหรอคะ หนูนึกว่าใส่เกลือเสียอีก เกือบทำผิดไปแล้ว

ยาย

慢慢来,不着急,外婆在这儿陪着你呢。

mànmànlái,bùzháojí,wàipózàizhèrpéizhenǐne。

ค่อยๆ ทำไป ไม่ต้องรีบ ยายอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนหนูอยู่นะ

ฉากที่ 3: ซาลาเปาลังแรก

晓菲学着外婆描述的样子面,可面团不是太黏就是太硬,手上、围裙上全是白花花的面粉。

xiǎofēixuézhewàipómiáoshùdeyàngziróumiàn,kěmiàntuánbúshìtàiniánjiùshìtàiyìng,shǒushàng、wéiqúnshàngquánshìbáihuāhuādemiànfěn。

เสี่ยวเฟยนวดแป้งตามที่ยายบรรยายไว้ แต่ก้อนแป้งไม่เหนียวเกินไปก็แข็งเกินไป ทั้งมือทั้งผ้ากันเปื้อนเต็มไปด้วยแป้งขาวโพลน

第一笼蒸出来,包子皮塌了下去,全漏在了笼布上。

dìyìlóngzhēngchūlái,bāozipítālexiàqù,xiànrquánlòuzàilelóngbùshàng。

ลังแรกนึ่งออกมา แป้งซาลาเปายุบตัวลง ไส้ไหลออกมาหมดบนผ้ารองลังนึ่ง

เสี่ยวเฟย

怎么会这样……外婆做了几十年,怎么从来没失手过呀。

zěnmehuìzhèyàng……wàipózuòlejǐshínián,zěnmecóngláiméishīshǒuguòya。

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ยายทำมาหลายสิบปี ทำไมถึงไม่เคยพลาดเลยนะ

她擦了擦额头的汗,把面重新成一团,又试了第二次、第三次。

tācālecāétóudehàn,bǎmiànchóngxīnróuchéngyìtuán,yòushìledìèrcì、dìsāncì。

เธอเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก นวดแป้งรวมกลับเป็นก้อนใหม่ แล้วลองอีกเป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สาม

ฉากที่ 4: มื้ออาหารข้างเตียงคนไข้

大年初一中午,晓菲提着赶到病房,揭开盖子,一股热气混着甜香飘了出来。

dàniánchūyīzhōngwǔ,xiǎofēitízhebǎowēntǒnggǎndàobìngfáng,jiēkāigàizi,yìgǔrèqìhùnzhetiánxiāngpiāolechūlái。

เที่ยงวันแรกของตรุษจีน เสี่ยวเฟยหิ้วปิ่นโตเก็บความร้อนรีบมาถึงห้องผู้ป่วย พอเปิดฝาออก ไอร้อนที่ปนกลิ่นหวานหอมก็ลอยขึ้นมา

ยาย

这捏得歪歪扭扭的,可这味儿……跟我做的一模一样。

zhèzhěrniēdéwāiwāiniǔniǔde,kězhèwèir……gēnwǒzuòdeyìmúyíyàng。

จีบพวกนี้จับเบี้ยวไปเบี้ยวมา แต่รสชาตินี่สิ เหมือนที่ยายทำเป๊ะเลย

外婆咬了一口,慢慢着,眼角的皱纹里盛着笑意。

wàipóyǎoleyìkǒu,mànmànjiáozhe,yǎnjiǎodezhòuwénlǐshèngzhexiàoyì。

ยายกัดไปคำหนึ่ง เคี้ยวช้าๆ ในริ้วรอยตรงหางตาเต็มไปด้วยแววยิ้ม

เสี่ยวเฟย

等您出院,我天天蒸给您吃,您可得多教我几招。

děngnínchūyuàn,wǒtiāntiānzhēnggěinínchī,nínkědéduōjiàowǒjǐzhāo。

พอยายออกจากโรงพยาบาล หนูจะนึ่งให้ยายกินทุกวันเลยค่ะ ยายต้องสอนเคล็ดลับให้หนูอีกหลายอย่างนะคะ

คำสำคัญ