รอยร้าวบนแจกันกระเบื้อง

陈舟在窑前守了整整一夜，只为等这只青瓷瓶出炉。

เฉินโจวเฝ้าอยู่หน้าเตาเผาตลอดทั้งคืน เพียงเพื่อรอให้แจกันเคลือบสีเขียวใบนี้ออกจากเตา

เฉินโจว

师父，您看，这次的釉色均匀，一丝裂纹都没有，简直无可挑剔！

อาจารย์ครับ ดูสิ คราวนี้สีเคลือบสม่ำเสมอ ไม่มีรอยร้าวแม้แต่เส้นเดียว สมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้เลยครับ

老人接过瓶子，对着光转了一圈，眉头却渐渐皱了起来。

ชายชรารับแจกันมา ยกส่องกับแสงแล้วหมุนดูรอบหนึ่ง แต่คิ้วกลับค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน

อาจารย์

光滑是光滑，可它太干净了，干净得不像出自人手。

เรียบก็เรียบอยู่หรอก แต่มันสะอาดเกินไป สะอาดจนไม่เหมือนออกมาจากมือมนุษย์

老人从架子最高处，捧下一只布满细密裂纹的旧瓶。

ชายชราประคองแจกันเก่าใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยรอยร้าวเล็ก ๆ ถี่ยิบลงมาจากชั้นบนสุด

อาจารย์

这是我四十年前烧的，火候没控制好，开窑时就裂成了这样。

ใบนี้ฉันเผาเมื่อสี่สิบปีก่อน ตอนนั้นคุมไฟไม่ดี พอเปิดเตาก็ร้าวออกมาเป็นแบบนี้

เฉินโจว

可您一直把它摆在最显眼的地方，我还以为那是什么稀世珍宝呢。

แต่อาจารย์ก็วางมันไว้ตรงที่เด่นที่สุดมาตลอด ผมยังนึกว่าเป็นของล้ำค่าหายากอะไรสักอย่างเสียอีกครับ

话音未落，老人忽然松手，那只完美的新瓶在地上摔得粉碎。

พูดยังไม่ทันจบ ชายชราก็ปล่อยมือกะทันหัน แจกันใหม่ที่สมบูรณ์แบบใบนั้นตกลงพื้นแตกละเอียด

เฉินโจว

师父！那是我熬了一夜的心血，您怎么说摔就摔了？

อาจารย์ครับ นั่นคือหยาดเหงื่อแรงใจที่ผมอดหลับอดนอนทำมาทั้งคืน ทำไมอาจารย์ถึงทุบทิ้งง่าย ๆ แบบนั้นครับ

อาจารย์

你心疼的是它完美，还是它出自你的手？冷静下来，看看这只旧瓶。

เธอเสียดายเพราะมันสมบูรณ์แบบ หรือเพราะมันออกมาจากมือของเธอเอง ใจเย็น ๆ แล้วลองมองแจกันเก่าใบนี้ดู

晨光斜斜地穿过那些裂纹，在墙上投下一片细碎而温暖的光斑。

แสงยามเช้าสาดเฉียงลอดผ่านรอยร้าวเหล่านั้น ทอดเป็นดวงแสงเล็ก ๆ กระจัดกระจายและอบอุ่นลงบนผนัง

อาจารย์

你那只瓶子挡住了所有的光，而它，偏偏让光透了进来。

แจกันของเธอบังแสงไว้จนหมด ส่วนใบนี้กลับปล่อยให้แสงลอดเข้ามาได้

陈舟蹲在碎片旁，半晌没说话，指尖轻轻碰着那些尖锐的边缘。

เฉินโจวนั่งยอง ๆ อยู่ข้างกองเศษกระเบื้อง เงียบไปนาน ปลายนิ้วแตะขอบที่แหลมคมเหล่านั้นเบา ๆ

เฉินโจว

我一直拼命想藏起所有的破绽，却忘了瓷器本来就是从火里裂出来的。

ผมพยายามสุดชีวิตที่จะซ่อนข้อบกพร่องทุกอย่างมาตลอด แต่กลับลืมไปว่าเครื่องกระเบื้องนั้นเกิดจากการแตกร้าวในกองไฟอยู่แล้วครับ

几个月后，陈舟烧出一只新瓶，瓶身上特意留着一道蜿蜒的裂纹。

หลายเดือนต่อมา เฉินโจวเผาแจกันใบใหม่ออกมา โดยจงใจเหลือรอยร้าวคดเคี้ยวไว้หนึ่งเส้นบนตัวแจกัน

อาจารย์

这一回，我总算在瓶子里，看见你这个人了。

คราวนี้ ในที่สุดฉันก็มองเห็นตัวตนของเธออยู่ในแจกันใบนี้แล้ว