ชาจอกนั้นที่ขายไม่ได้ราคา

老茶铺的木门吱呀一响，西装革履的投资人陈先生走了进来，环顾着这间冷清的小店。

ประตูไม้ของร้านชาเก่าดังเอี๊ยดขึ้นครั้งหนึ่ง คุณเฉินนักลงทุนในชุดสูทเนี้ยบก็เดินเข้ามา กวาดตามองร้านเล็ก ๆ ที่เงียบเหงาแห่งนี้

六十多岁的周师傅正低头炒着茶，铁锅里腾起一阵清香。

ช่างโจววัยหกสิบกว่ากำลังก้มหน้าคั่วชาอยู่ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยกรุ่นขึ้นจากกระทะเหล็ก

เฉิน

周师傅，您这手艺没得说，可如今谁还耐着性子等一锅手炒茶呢？再这么下去，铺子迟早得关门。

ช่างโจวครับ ฝีมือของท่านนั้นไม่มีอะไรให้ติเลย แต่สมัยนี้ใครจะยังอดใจรอชาคั่วมือทีละกระทะอีกเล่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ร้านก็ต้องปิดตัวลงไม่ช้าก็เร็ว

โจว

我做了一辈子茶，关门也认了。你们城里人是来谈生意的吧？

ผมทำชามาทั้งชีวิตแล้ว ถ้าต้องปิดร้านผมก็ยอมรับ พวกคุณคนเมืองมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องธุรกิจใช่ไหมครับ

陈先生掏出一份合同，拍在桌上，语气里满是不容拒绝的自信。

คุณเฉินหยิบสัญญาฉบับหนึ่งออกมาวางลงบนโต๊ะเสียงดัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธ

เฉิน

我投钱，开十家连锁店。但茶得改用机器量产，包装做得高档些，价格翻三倍，专卖给那些舍得花钱的年轻人。

ผมลงเงิน เปิดร้านสาขาสิบแห่ง แต่ชาต้องเปลี่ยนไปผลิตจำนวนมากด้วยเครื่องจักร บรรจุภัณฑ์ทำให้ดูหรูขึ้น ราคาขึ้นสามเท่า ขายเจาะกลุ่มคนหนุ่มสาวที่ยอมควักเงินครับ

โจว

机器炒出来的，火候千篇一律，那还算什么茶？喝的人迟早能尝出来。

ชาที่คั่วออกมาจากเครื่องจักร การคุมไฟเหมือนกันไปหมดทุกกระทะ อย่างนั้นจะเรียกว่าชาได้อย่างไร คนที่ดื่มไม่ช้าก็เร็วย่อมชิมออกครับ

เฉิน

尝得出又怎样？他们买的是牌子和面子，不是您那点讲究。

ชิมออกแล้วจะเป็นอย่างไรล่ะครับ สิ่งที่พวกเขาซื้อคือยี่ห้อกับหน้าตาทางสังคม ไม่ใช่ความพิถีพิถันของท่าน

门口角落里，二十出头的徒弟小林一直没吭声，这时却开了口。

ที่มุมใกล้ประตู เสี่ยวหลินลูกศิษย์วัยยี่สิบต้น ๆ เงียบมาตลอด แต่ตอนนี้กลับเอ่ยปากขึ้น

เสี่ยวหลิน

陈先生，我跟着师傅学了三年，光是控火就练了一整年。这门手艺要是断在机器手里，可就再也找不回来了。

คุณเฉินครับ ผมเรียนกับอาจารย์มาสามปี แค่การคุมไฟอย่างเดียวก็ฝึกอยู่เต็มหนึ่งปี ถ้าวิชานี้ขาดสายไปในมือเครื่องจักร ต่อให้อยากหาก็หากลับคืนมาไม่ได้อีกเลย

เฉิน

情怀不能当饭吃。年轻人，等你饿了肚子，就明白我今天说的话了。

ความผูกพันเอามากินแทนข้าวไม่ได้หรอกครับ คนหนุ่มอย่างคุณ รอวันที่ท้องหิวขึ้นมา ก็จะเข้าใจคำที่ผมพูดวันนี้เอง

โจว

小林，去把那罐存了五年的明前茶泡上，让陈先生临走前，尝一口真东西。

เสี่ยวหลิน ไปชงชาที่เก็บก่อนเช็งเม้งซึ่งบ่มไว้ในกระปุกนั้นมาห้าปีหน่อย ให้คุณเฉินได้ชิมของจริงสักจอกก่อนกลับ

茶汤碧绿，热气袅袅。陈先生本想客套地抿一口，却愣住了，久久没有放下杯子。

น้ำชาเขียวใส ไอร้อนลอยกรุ่น คุณเฉินตั้งใจจะจิบพอเป็นมารยาทสักอึกหนึ่ง แต่กลับตะลึงไป ไม่ยอมวางถ้วยลงเสียนาน

เฉิน

……这味道，我小时候在乡下外婆家喝过。后来再贵的茶，都没这一口。

…รสชาตินี้ ตอนเด็ก ๆ ผมเคยดื่มที่บ้านยายในชนบท หลังจากนั้นไม่ว่าชาจะแพงแค่ไหน ก็ไม่มีรสอย่างจอกนี้อีกเลย

他沉默了好一会儿，把那份合同慢慢收了回去，撕成了两半。

เขาเงียบไปพักใหญ่ แล้วค่อย ๆ เก็บสัญญาฉบับนั้นกลับมา ฉีกออกเป็นสองท่อน

เฉิน

店我还是想投，但茶，您按老法子做。卖不上价，我认了。

ร้านนี้ผมยังอยากลงทุนอยู่ครับ แต่ชานั้น ท่านทำตามวิธีเก่าเถอะ ขายไม่ได้ราคาผมก็ยอม

周师傅笑了笑，没说话，转身又往锅里添了一把新茶。

ช่างโจวยิ้มน้อย ๆ ไม่พูดอะไร หันกลับไปหยิบใบชาใหม่อีกกำใส่ลงในกระทะ