คนเฝ้าโคมริมแม่น้ำฉินหวย

深秋的夜里，秦淮河上薄雾弥漫，沈砚之独自登上了一条乌篷船。

ในคืนปลายฤดูใบไม้ร่วง หมอกบางปกคลุมทั่วแม่น้ำฉินหวย เสิ่นเยี่ยนจือก้าวขึ้นเรือหลังคาดำลำหนึ่งเพียงลำพัง

撑船的是个白发老翁，眼窝深陷，分明是个瞎子。

คนถ่อเรือเป็นชายชราผมขาว เบ้าตาลึกโบ๋ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนตาบอด

船头却高高挂着一盏红灯笼，在雾中晕开一团暖光。

ทว่าที่หัวเรือกลับแขวนโคมแดงดวงหนึ่งไว้สูง แผ่แสงอุ่นเรืองรองอยู่ในสายหมอก

เสิ่นเยี่ยนจือ

老人家，您既然看不见，何苦还点这盏灯呢？

ท่านผู้เฒ่าครับ ในเมื่อท่านมองไม่เห็น จะฝืนจุดโคมดวงนี้ไปทำไมกัน

ชายชรา

公子有所不知，这灯不是为我点的。

คุณชายยังไม่ทราบ โคมดวงนี้ไม่ได้จุดไว้เพื่อข้าขอรับ

老翁缓缓摇着橹，声音沙哑而平静。

ชายชราแจวเรือช้า ๆ น้ำเสียงแหบพร่าแต่สงบนิ่ง

ชายชรา

河上来往的船多，没有灯，难免互相冲撞。

เรือที่แล่นไปมาในแม่น้ำมีมาก ถ้าไม่มีโคมไฟ ก็ยากจะเลี่ยงการชนกันเอง

ชายชรา

我看不见别人，可别人能看见我这盏灯，自然就躲开了。

ข้ามองไม่เห็นคนอื่น แต่คนอื่นมองเห็นโคมดวงนี้ของข้า เขาก็ย่อมหลบไปเอง

沈砚之愣了一下，竟一时说不出话来。

เสิ่นเยี่ยนจือชะงักไปครู่หนึ่ง จนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ

ชายชรา

替别人照亮，也是替自己开路嘛。

ส่องสว่างให้ผู้อื่น ก็คือการเปิดทางให้ตัวเองนั่นแหละขอรับ

正说着，前方雾里隐约传来另一条船的桨声。

กำลังพูดอยู่นั้น ในสายหมอกข้างหน้าก็มีเสียงพายของเรืออีกลำแว่วมารำไร

คนเรือลำตรงข้าม

前头有灯，慢些走，别撞上了！

ข้างหน้ามีโคมไฟ ค่อย ๆ ไป อย่าชนกันเข้า

两船在灯光下擦肩而过，谁也没有受惊。

เรือสองลำเฉียดผ่านกันไปใต้แสงโคม ไม่มีใครต้องตกใจสักคน

沈砚之望着那盏红灯，忽然明白了什么。

เสิ่นเยี่ยนจือมองโคมแดงดวงนั้น แล้วก็เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที

เสิ่นเยี่ยนจือ

原来您这盏灯，照的是整条河啊。

ที่แท้โคมดวงนี้ของท่าน ส่องสว่างให้ทั้งสายน้ำเลยนะครับ

船靠了岸，沈砚之掏出银钱，却被老翁轻轻推了回来。

เมื่อเรือเทียบฝั่ง เสิ่นเยี่ยนจือควักเงินค่าเรือออกมา แต่กลับถูกชายชราค่อย ๆ ผลักคืนไป

ชายชรา

公子若记得这盏灯，将来也点上一盏，比给我钱强多了。

หากคุณชายยังจดจำโคมดวงนี้ได้ วันข้างหน้าก็จุดขึ้นสักดวงหนึ่ง ย่อมดีกว่าให้เงินข้ามากนักขอรับ

沈砚之郑重地朝老翁拱了拱手，转身走进夜色里。

เสิ่นเยี่ยนจือประสานมือคำนับชายชราอย่างนอบน้อม แล้วหันหลังเดินเข้าไปในความมืดของราตรี

多年以后，他做了一方县令，第一件事便是命人在河口立起一座灯塔。

หลายปีต่อมา เขาได้เป็นนายอำเภอปกครองท้องถิ่นแห่งหนึ่ง สิ่งแรกที่ทำคือสั่งให้คนสร้างประภาคารขึ้นที่ปากแม่น้ำ

每到深夜，那灯火便彻夜不熄，照着来往的船，也照着他心里那个摇橹的瞎子。

ทุกครั้งที่ดึกดื่น ดวงไฟนั้นจะสว่างตลอดคืนไม่มีดับ ส่องให้เรือที่แล่นไปมา และส่องให้คนตาบอดที่แจวเรืออยู่ในใจเขาด้วย