ห้องของหลี่หมิง

李明搬了把矮凳，坐到博古架前面。

หลี่หมิงยกม้านั่งเตี้ยมาตัวหนึ่ง แล้วนั่งลงตรงหน้าตู้โชว์ของเก่า

架子上一排奖杯，最大的那个是二〇〇五年的，他用袖口擦了擦上面的灰。

บนชั้นมีถ้วยรางวัลเรียงเป็นแถว ใบที่ใหญ่ที่สุดเป็นของปี 2005 เขาใช้ปลายแขนเสื้อเช็ดฝุ่นบนถ้วยใบนั้น

玻璃上映出他的脸，比奖杯上刻的那个名字老多了。

กระจกสะท้อนใบหน้าของเขาออกมา แก่กว่าชื่อที่สลักอยู่บนถ้วยรางวัลมาก

桌上的座机三个月没响过一次了。

โทรศัพท์บ้านบนโต๊ะไม่ดังเลยสักครั้งมาสามเดือนแล้ว

他把杯子放回原位，手停在半空，又轻轻挪正了一点。

เขาวางถ้วยรางวัลกลับที่เดิม มือหยุดค้างอยู่กลางอากาศ แล้วค่อย ๆ ขยับให้ตรงขึ้นอีกนิด

他从抽屉底下抽出一张地图，边都卷起来了，还沾着茶渍。

เขาดึงแผนที่แผ่นหนึ่งออกมาจากก้นลิ้นชัก ขอบม้วนงอไปหมดแล้ว แถมยังมีคราบน้ำชาติดอยู่

หลี่หมิง

二十三岁那年，就靠这张破图走了一千多公里。

ปีที่อายุยี่สิบสาม ก็อาศัยแผนที่ขาด ๆ แผ่นนี้แหละ เดินทางไปกว่าหนึ่งพันกิโลเมตร

图上有个用红笔画的圈，旁边歪歪扭扭写着“老周请客”四个字。

บนแผนที่มีวงกลมที่วาดด้วยปากกาสีแดง ข้าง ๆ กันเขียนด้วยลายมือเบี้ยว ๆ สี่ตัวอักษรว่า ลุงโจวเลี้ยง

那天他们没钱住店，几个人挤在路边的小庙里熬了一夜。

วันนั้นพวกเขาไม่มีเงินพักโรงแรม หลายคนจึงเบียดกันอยู่ในศาลเจ้าเล็ก ๆ ริมทางทนจนผ่านคืนนั้นไปได้

如今老周不在了，这张图也再没人看得懂上面的记号。

ทุกวันนี้ลุงโจวจากไปแล้ว แผนที่แผ่นนี้ก็ไม่มีใครอ่านเครื่องหมายบนนั้นออกอีกต่อไป

座机突然响了，他愣了一下才接起来。

โทรศัพท์บ้านดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาชะงักไปครู่หนึ่งจึงรับสาย

หลานสาว

爷爷，老师让写一篇“家里最老的人讲故事”，我能写您吗？

คุณปู่คะ คุณครูให้เขียนเรียงความเรื่อง คนที่แก่ที่สุดในบ้านเล่าเรื่อง หนูเขียนถึงคุณปู่ได้ไหมคะ

หลี่หมิง

我有啥好写的，不就是做了几年买卖嘛。

ปู่มีอะไรน่าเขียนล่ะ ก็แค่ทำมาค้าขายอยู่ไม่กี่ปีเท่านั้นเอง

หลานสาว

可妈妈说，您年轻的时候比谁都敢闯呀！您写下来嘛，我照着念。

แต่แม่บอกว่าตอนคุณปู่ยังหนุ่ม คุณปู่กล้าบุกกล้าลุยกว่าใคร ๆ เลยนะคะ คุณปู่เขียนไว้เถอะค่ะ หนูจะได้อ่านตาม

挂了电话，他盯着那张旧地图看了很久。

วางสายแล้ว เขาก็จ้องมองแผนที่เก่าแผ่นนั้นอยู่นานมาก

他翻出一个旧笔记本，第一页空了二十年。

เขารื้อค้นจนเจอสมุดบันทึกเก่าเล่มหนึ่ง หน้าแรกว่างเปล่ามายี่สิบปี

笔尖在纸上顿了顿，他先写下“老周”两个字。

ปลายปากกาหยุดชะงักอยู่บนกระดาษครู่หนึ่ง เขาเขียนคำว่า ลุงโจว ลงไปก่อนเป็นอย่างแรก

写着写着，他忽然想起庙里那夜，几个人冻得直跺脚，却笑个没完。

เขียนไปเขียนมา เขาก็นึกถึงคืนนั้นในศาลเจ้าขึ้นมา หลายคนหนาวจนต้องกระทืบเท้าอยู่ตลอด แต่ก็หัวเราะกันไม่หยุด

หลี่หมิง

那灰啊，让它落着吧，故事可不能也跟着落灰。

ฝุ่นน่ะ ปล่อยให้มันจับไปเถอะ แต่เรื่องราวจะปล่อยให้จับฝุ่นตามไปด้วยไม่ได้

窗外天快黑了，台灯下，那一页终于不再是空的。

นอกหน้าต่างฟ้าใกล้มืดแล้ว ใต้แสงโคมไฟตั้งโต๊ะ หน้ากระดาษหน้านั้นในที่สุดก็ไม่ว่างเปล่าอีกต่อไป