要么⋯⋯，要么⋯⋯

要么 + ทางเลือก A，要么 + ทางเลือก B สองอนุพากย์เสนอความเป็นไปได้สองทาง ผู้ฟังหรือสถานการณ์จะเลือกหรือตกอยู่ในทางใดทางหนึ่งเท่านั้น เทียบได้กับคู่คำ ไม่...ก็... ในภาษาไทย เช่น ไม่อยู่กลุ่มเดียวกับเขา ก็อยู่กลุ่มคนเดียว

ใช้เมื่อเสนอทางเลือกสองทางที่แทนที่กัน โดยเน้นว่ามีแค่สองทางนี้เท่านั้น หรือใช้ไล่เรียงสองสภาพที่ดำรงอยู่คู่ขนานกัน (要么在写作业，要么在讨论 บางคนกำลังทำการบ้าน บางคนกำลังถกกัน) ค่อนไปทางภาษาพูด

要么…要么… มักใช้ในประโยคบอกเล่า เสนอทางเลือกอย่างเด็ดขาด ส่วน 或者 (huòzhě) เพียงไล่เรียงความเป็นไปได้อย่างเบา ๆ ส่วน 还是 (háishi) ใช้ในประโยคคำถามแบบให้เลือก

ภาษาไทยใช้คำว่า หรือ คำเดียวได้ทั้งในประโยคบอกเล่าและประโยคคำถาม เช่น เขาไปหรือฉันไปก็ได้ กับ คุณจะกินข้าวหรือกินก๋วยเตี๋ยว ล้วนใช้ หรือ เหมือนกัน แต่ภาษาจีนแยกออกเป็นสามคำ ผู้เรียนจึงมักหยิบ 还是 ไปใช้ในประโยคบอกเล่าแทน 要么 ซึ่งผิด ต้องเลือกตามชนิดของประโยค คือ 还是 ใช้เฉพาะประโยคคำถามเท่านั้น อีกข้อผิดคือลืมพูด 要么 ซ้ำในอนุพากย์ที่สอง เพราะภาษาไทยใช้ ไม่ ในวรรคหน้าแล้วใช้ ก็ ในวรรคหลัง ซึ่งเป็นคนละคำกัน ทำให้ผู้เรียนคิดว่าภาษาจีนก็ต้องใช้คำต่างกันด้วย ความจริง 要么 ต้องปรากฏครบสองครั้ง