⋯⋯，以免/免得⋯⋯

(การกระทำเชิงป้องกันที่ทำไว้ก่อน) + 以免 หรือ 免得 + (ผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ซึ่งต้องการเลี่ยง)

ใช้เมื่อแนะนำหรือกำชับให้ทำสิ่งหนึ่งเพื่อกันผลเสียที่จะตามมา วรรคที่ตามหลัง 以免 หรือ 免得 ต้องเป็นเรื่องเชิงลบที่เราอยากหลบเสมอ

以免 เอนไปทางภาษาเขียนและเป็นทางการเล็กน้อย ส่วน 免得 เอนไปทางภาษาพูด ความหมายเกือบเหมือนกันและส่วนใหญ่ใช้แทนกันได้ คู่นี้เทียบได้กับภาษาไทยตรง ๆ คือ เพื่อป้องกันไม่ให้ เป็นภาษาเขียน ส่วน เดี๋ยวจะ เป็นภาษาพูด

วางสิ่งที่ดี (สิ่งที่อยากได้) ไว้หลัง 以免 หรือ 免得 ซึ่งผิด เพราะข้างหลังต้องเป็นเรื่องร้ายที่ต้องการเลี่ยง ใช้ซ้อนกันเป็น 为了⋯⋯以免⋯⋯ ทำให้จุดมุ่งหมายเกินมาสองชั้น และยก 以免 ขึ้นต้นประโยค ซึ่งผิดเพราะมันต้องอยู่ในวรรคหลัง ผู้เรียนชาวไทยมักยกขึ้นต้นตามรูป เพื่อไม่ให้ของหาย ให้ระวังไว้ให้ดี