颇

ประธาน (คนหรือสิ่งที่ทำกริยา วางต้นประโยค) + 颇 (pō) + คำคุณศัพท์ หรือคำกริยาที่บอกความรู้สึกนึกคิด เช่น 深 (shēn ลึก) 有兴趣 (yǒu xìngqù มีความสนใจ) 多 (duō มาก)

ใช้ในภาษาเขียน สำนวนที่เป็นทางการ หรือคำพูดที่เลือกสรรถ้อยคำมาแล้ว ไม่ค่อยใช้ในภาษาพูดประจำวัน ซึ่งเวลาพูดจะเปลี่ยนไปใช้ 很 (hěn) หรือ 挺 (tǐng) แทน

ห้ามวาง 颇 (pō) ไว้หน้าคำนามล้วน ไม่พูดว่า 颇书 และไม่ใช้กับคำคุณศัพท์ที่บอกระดับต่ำหรือธรรมดาสามัญ เพราะตัว 颇 กินความว่าระดับค่อนข้างสูงอยู่ในตัวแล้ว ผู้เรียนไทยยังพลาดอีกข้อคือลำดับคำ ภาษาไทยพูดว่า ประทับใจค่อนข้างลึก โดยวางคำบอกระดับไว้หลังคำคุณศัพท์ พอแปลกลับจึงเผลอเขียนเป็น 印象深颇 ซึ่งผิด ต้องเป็น 印象颇深 คือ 颇 อยู่หน้าเสมอ และอย่านำ 颇 ไปใช้ในแชตหรือบทสนทนากับเพื่อน เพราะน้ำเสียงจะกลายเป็นทางการเกินสถานการณ์