乃

A (ประธาน) + 乃 (nǎi) + B (ส่วนที่ยืนยันหรือให้นิยาม) มักมาคู่กับ 之 (zhī) แบบภาษาโบราณ เช่น 成功之母 (chénggōng zhī mǔ มารดาแห่งความสำเร็จ)

ใช้ในคติพจน์ สุภาษิต และภาษาเขียนที่เป็นทางการหรือคลาสสิก แทบไม่ใช้ในคำพูดประจำวันเลย

乃 (nǎi) กับ 是 (shì) แปลว่า คือ เหมือนกัน แต่ 是 ใช้กันทั่วไปทั้งพูดและเขียน ส่วน 乃 เข้ากับสำนวนโบราณที่เป็นทางการเท่านั้น และให้ความรู้สึกขึงขังกระชับ

ใช้ 乃 ในประโยคสนทนาประจำวันจนฟังเหมือนเล่นละคร ไม่เป็นธรรมชาติ และเติม 是 ต่อท้าย 乃 ทั้งที่ 乃 รับหน้าที่ของคำว่า คือ ไปแล้ว จึงไม่ต้องพูดซ้ำเป็น 乃是 ยกเว้นในบางกลุ่มคำที่ตายตัว ผู้เรียนชาวไทยมักเผลอเติมเพราะภาษาไทยพูดว่า นั่นแหละคือ ซึ่งมีคำว่า คือ อยู่ท้าย