统统

ประธาน (มักเป็นกลุ่มของหลายสิ่งรวมกัน) + 统统 (tōngtōng) + ภาคแสดง (ส่วนที่บอกการกระทำหรือคุณลักษณะของประธาน) จะไล่รายการสิ่งของออกมาก่อนแล้วค่อยตามด้วย 统统 ก็ได้

ใช้เมื่อต้องการรวบทุกสิ่งเข้าไปอยู่ในการกระทำหรือคุณลักษณะเดียวกัน น้ำเสียงเด็ดขาด ใช้ได้ทั้งในภาษาพูดและภาษาเขียน

统统 มีอารมณ์ความรู้สึกแรงและกินความว่า ไม่เว้นแม้แต่อันเดียว ในขณะที่ 都 (dōu) เป็นกลางกว่า ส่วน 全部 (quánbù) เอนไปทางบอกจำนวนที่ครบถ้วน

统统 ขยายได้เฉพาะกลุ่มทั้งกลุ่มที่เอ่ยถึงไปแล้ว ใช้กับสิ่งเดี่ยว ๆ สิ่งเดียวไม่ได้ และต้องยืนหลังประธาน หน้าคำกริยา ห้ามวางท้ายประโยค จุดหลังนี้ผู้เรียนไทยพลาดหนักที่สุด เพราะภาษาไทยวางคำว่า หมด ไว้ท้ายประโยค อย่าง เธอจำไม่ได้เลยสักอย่าง หรือ ลืมหมด ความเคยชินนี้ทำให้เผลอเขียนเป็น 她不记得统统 ซึ่งผิด ต้องเป็น 她统统不记得