即

เงื่อนไขหรือสถานการณ์ + 即 (jí) + คำกริยา เช่น 有错即改 = มีข้อผิดก็แก้ทันที และ 张口即来 = อ้าปากออกมาก็มาทันที

ใช้ในภาษาเขียน คำขวัญ สำนวนสี่พยางค์ และบริบทที่เป็นทางการซึ่งต้องการความกระชับ เน้นความรวดเร็ว ไม่รีรอ

即 ซึ่งเป็นภาษาเขียน เทียบเท่ากับ 就 (jiù) ของภาษาพูด แต่ 即 กระชับและเป็นทางการกว่ามาก มักประกอบเป็นคำตายตัว เช่น 立即 (lìjí = ทันทีทันใด) และ 随即 (suíjí = ต่อจากนั้นในทันที)

即 ยืนอยู่หน้าคำกริยาเท่านั้น ยืนโดด ๆ ท้ายประโยคไม่ได้ และอย่าเอา 即 ไปแทน 就 ในประโยคพูดประจำวันเพราะฟังแข็งเกินไป ผู้เรียนไทยพลาดข้อแรกบ่อยมาก เพราะภาษาไทยวางคำว่า ทันที ไว้ท้ายประโยคเป็นปกติ อย่าง ผิดแล้วแก้ทันที จึงเผลอเขียนเป็น 有错改即 ต้องกลับให้เป็น 有错即改 ทุกครั้ง