Promotion

บทที่ 7 การพบเพื่อนใหม่

认识朋友

เรียนรูปประโยค 是 + 人/事物 และรูปประโยค 在 + 地点 + 动词 ผ่านบทการพบเพื่อนใหม่

6 คำศัพท์3 หัวข้อไวยากรณ์1 บทสนทนา~14 นาที

คำศัพท์6 คำ

汉语hànyǔคำนาม
Illustration for 汉语
  • ภาษาจีนมักใช้หมายถึงตัวภาษาและตัวบท

ตัวอย่าง

我说汉语。

wǒshuōhànyǔ。

ฉันพูดภาษาจีน

汉语很难。

hànyǔhěnnán。

ภาษาจีนยากมาก

学习xuéxíคำกริยา
Illustration for 学习
  • 1.เรียนคำกริยาที่หมายถึงการรับความรู้
  • 2.การเรียนคำนามที่หมายถึงกระบวนการเรียนรู้

ตัวอย่าง

我学习中文。

wǒxuéxízhōngwén。

ฉันเรียนภาษาจีน

学习很重要。

xuéxíhěnzhòngyào。

การเรียนสำคัญมาก

叫jiàoคำกริยา
Illustration for 叫
  • 1.ชื่อว่า เรียกว่าใช้แนะนำชื่อของคนหรือสิ่งของ
  • 2.เรียก เรียกให้มาการกระทำที่เรียกใครสักคน
  • 3.ร้อง ตะโกน (เสียงของคนหรือสัตว์)เช่น 大叫 (ตะโกนเสียงดัง) 鸟叫 (นกร้อง) 狗叫 (หมาเห่า)

ตัวอย่าง

我叫小明。

wǒjiàoxiǎomíng。

ฉันชื่อเสี่ยวหมิง

请叫他来。

qǐngjiàotālái。

ช่วยเรียกเขามาหน่อย

高兴gāoxìngคำคุณศัพท์
Illustration for 高兴
  • 1.ดีใจแสดงสภาพจิตใจที่ร่าเริง
  • 2.ยินดีน้ำเสียงเบา ๆ ใช้บ่อยในบทสนทนาประจำวัน

ตัวอย่าง

我很高兴。

wǒhěngāoxìng。

ฉันดีใจมาก

见到你很高兴!

jiàndàonǐhěngāoxìng!

ยินดีที่ได้รู้จัก

呢neคำช่วย
Illustration for 呢
  • คำช่วยที่ใช้ถามย้อนกลับหรือทำให้ข้อเสนอนุ่มนวลขึ้นมักวางไว้ท้ายประโยคสั้น ๆ

ตัวอย่าง

你呢?

nǐne?

แล้วคุณล่ะ

在zàiคำกริยา
Illustration for 在
  • 1.อยู่ที่ อยู่เมื่อใช้เป็นคำกริยาบอกการมีอยู่
  • 2.ที่ ใน (สถานที่)เมื่อใช้เป็นคำบุพบทบอกสถานที่
  • 3.กำลัง (วางหน้าคำกริยา บอกการกระทำที่ดำเนินอยู่)เทียบเท่ากับ 正在 เป็นการใช้ที่พบบ่อยมากในระดับ HSK1 (เช่น 你在干什么 我在找我的手机)

ตัวอย่าง

我在家。

wǒzàijiā。

ฉันอยู่บ้าน

他在学校。

tāzàixuéxiào。

เขาอยู่ที่โรงเรียน

ไวยากรณ์

ประโยคบอกเล่าที่ใช้คำว่า เป็น

S + 是 + 人/事物

ใช้ 是 เพื่อบอกว่าประธานเป็นใครหรือเป็นอะไร 爸爸 คือ พ่อ 妈妈 คือ แม่ 中国人 คือ คนจีน

他是中国人。

tāshìzhōngguórén。

เขาเป็นคนจีน

这是我爸爸。

zhèshìwǒbàba。

นี่คือพ่อของฉัน

การบอกว่ากำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน

S + 在 + 地点 + 动词

在 วางไว้หน้าสถานที่ เพื่อบอกว่าอยู่ที่ไหนและกำลังทำอะไร 家 คือ บ้าน 中国 คือ ประเทศจีน

我在家吃米饭。

wǒzàijiāchīmǐfàn。

ฉันกินข้าวอยู่ที่บ้าน

妈妈在中国学习汉语。

māmazàizhōngguóxuéxíhànyǔ。

แม่เรียนภาษาจีนอยู่ที่ประเทศจีน

ประโยคบอกเล่า

S + V + O。(陈述句)

ประโยคบอกเล่าใช้เล่าเรื่องหรือบอกข้อเท็จจริง จบด้วยเครื่องหมายมหัพภาคและอ่านด้วยเสียงตก ลำดับคำพื้นฐานคือ ประธาน – คำกริยา – กรรม รูปปฏิเสธเติม 不 หรือ 没 ไว้หน้าคำกริยา และไม่เติมคำช่วยแสดงคำถาม 吗 ท้ายประโยค

我叫小林。

wǒjiàoxiǎolín。

ฉันชื่อเสี่ยวหลิน

我不是中国人。

wǒbúshìzhōngguórén。

ฉันไม่ใช่คนจีน

บทสนทนา

การพบเพื่อนใหม่

เสี่ยวหลินกับเสี่ยวหนานคุยกันที่โรงเรียน

小南
小南

你好!你叫什么?

nǐhǎo!nǐjiàoshénme?

สวัสดี คุณชื่ออะไรนะ

小林
小林

我叫小林。你呢?

wǒjiàoxiǎolín。nǐne?

ฉันชื่อเสี่ยวหลิน แล้วคุณล่ะ

小南
小南

我叫小南。你是中国人吗?

wǒjiàoxiǎonán。nǐshìzhōngguórénma?

ฉันชื่อเสี่ยวหนาน คุณเป็นคนจีนหรือเปล่า

小林
小林

不是,我不是中国人。我是越南人。

búshì,wǒbúshìzhōngguórén。wǒshìyuènánrén。

ไม่ใช่ ฉันไม่ใช่คนจีน ฉันเป็นคนเวียดนาม

小南
小南

你在学习汉语吗?

nǐzàixuéxíhànyǔma?

คุณกำลังเรียนภาษาจีนอยู่หรือเปล่า

小林
小林

是,我学习汉语。认识你很高兴!

shì,wǒxuéxíhànyǔ。rènshinǐhěngāoxìng!

ใช่ ฉันเรียนภาษาจีน ยินดีที่ได้รู้จักคุณ