向

ประธาน + 向 (xiàng) + [ทิศทาง / สถานที่] + คำกริยา กลุ่มคำ 向 + สถานที่ อยู่ หน้า คำกริยา ทำหน้าที่ส่วนขยายกริยา (ส่วนที่บอกเวลา สถานที่ วิธีการ) เช่น 向西边看 xiàng xībiān kàn (มองไปทางทิศตะวันตก)

ใช้เมื่อบอกว่าการกระทำอย่างเดิน มอง วิ่ง มุ่งไปทางไหน หลัง 向 เป็นคำบอกทิศ (东/西/南/北 ตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ และ 前/后 หน้า หลัง) หรือชื่อสถานที่

นี่คือจุดที่ผู้เรียนชาวไทยพลาดซ้ำ ๆ ทั้งบท เพราะคำบอกทิศทางในภาษาไทยเป็นคำหลังกริยาทั้งหมด (เดินไปทางห้องสมุด มองไปทางทิศตะวันตก) ผู้เรียนจึงเรียงตามนั้นเป็น 走向图书馆 แต่ภาษาจีนต้องวาง 向⋯⋯ ไว้ หน้า คำกริยา คือ 向图书馆走 นอกจากนี้อย่าสับสน 向 กับ 往 wǎng ซึ่งบอกทิศเหมือนกันแต่มักมาคู่กับคำกริยาเคลื่อนที่