可能补语1：动词+得/不+动词/形容词；动词+得/不+了

(1) คำกริยา + 得 (de) หรือ 不 (bù) + คำกริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น 听得懂 (ฟังเข้าใจได้) 洗不干净 (ซักไม่สะอาด) (2) คำกริยา + 得 หรือ 不 + 了 (liǎo) เช่น 参加得了 (เข้าร่วมได้) 上不了课 (เข้าเรียนไม่ได้) โดย 得 บอกว่าทำได้ ส่วน 不 บอกว่าทำไม่ได้

เมื่อพูดถึงความสามารถหรือเงื่อนไขที่เอื้อหรือไม่เอื้อให้ทำสิ่งนั้น เช่น ฟังเข้าใจไหม ทำเสร็จไหวไหม

อย่าสับสนกับ 能 (néng สามารถ) และ 不能 (ไม่สามารถ) ส่วนเสริมบอกความเป็นไปได้ผูกติดกับคำกริยา (吃得完 กินหมดไหว) และเน้นว่าตัวการกระทำนั้นบรรลุผลหรือไม่ อีกข้อคือรูปปฏิเสธของ คำกริยา + 得 + ผล ไม่ได้เติม 没 แต่เปลี่ยน 得 เป็น 不 (听得懂 กลายเป็น 听不懂 ไม่พูดว่า 没听得懂)

รูปปฏิเสธไม่ใช่ปัญหาสำหรับผู้เรียนชาวไทยเลย เพราะภาษาไทยแทรกคำว่า ไม่ ไว้กลางระหว่างคำกริยากับคำบอกผลอยู่แล้ว (ฟังไม่เข้าใจ ซักไม่สะอาด ทำไม่ได้) ตรงกับ 听不懂 洗不干净 做不了 พอดี ปัญหาอยู่ที่รูปบอกเล่ามากกว่า ภาษาไทยพูดว่า ฟังเข้าใจ เฉยๆ ไม่มีตัวคั่น ผู้เรียนชาวไทยจึงลืมตัว 得 เขียนเป็น 听懂 ซึ่งกลายเป็นส่วนเสริมบอกผล แปลว่าฟังแล้วเข้าใจ ไม่ใช่ฟังเข้าใจได้ ต้องเติม 得 ทุกครั้ง อีกข้อคือ 了 ในโครงสร้างนี้ออกเสียงต่างจาก 了 ที่บอกความเสร็จสิ้น และแปลว่า ไหว หรือ ได้ ไม่ได้แปลว่าเสร็จแล้ว