要是⋯⋯，就⋯⋯

要是 (ถ้า) + เงื่อนไข ，(ประธาน +) 就 (ก็) + ผลลัพธ์ โดย 要是 อยู่ต้นวรรคเงื่อนไข ส่วน 就 อยู่ในวรรคผลลัพธ์ ติดหน้าคำกริยา

เมื่อยกเงื่อนไขที่อาจเกิดขึ้นพร้อมผลที่จะตามมาถ้าเงื่อนไขนั้นเป็นจริง เช่น 要是有时间就去 (ถ้ามีเวลาก็ไป) 要是 มีน้ำเสียงแบบภาษาพูดและเป็นกันเอง

要是 กับ 如果 (rúguǒ) แปลว่า ถ้า เหมือนกัน แต่ 要是 ค่อนไปทางบทสนทนาในชีวิตประจำวัน ส่วน 如果 เป็นทางการกว่า ทั้งคู่มักไปคู่กับ 就

ลืม 就 ในวรรคผลลัพธ์ และวาง 就 ผิดที่ ให้จำว่า 就 อยู่หลังประธานและติดหน้าคำกริยา ไม่อยู่ต้นวรรค ข้อได้เปรียบของผู้เรียนชาวไทยคือคำว่า ก็ วางตำแหน่งเดียวกับ 就 พอดี คือหลังประธานและหน้าคำกริยา (ถ้ามีเวลา ฉันก็จะไป) จึงใช้ตำแหน่งของ ก็ เป็นตัวเทียบได้ทันที