来得及/来不及

(เวลาหรือเรื่องที่จะทำ) + 来得及 (láidejí ทัน) หรือ + 来不及 (láibují ไม่ทัน) ยืนเป็นภาคแสดง (ส่วนที่บอกคุณสมบัติ) ลำพังก็ได้ เช่น 时间来得及 หรือจะตามด้วยสิ่งที่ต้องทำก็ได้

ใช้ 来得及 เมื่อยังมีเวลาพอและทำเสร็จได้ (มักมาคู่กับ 还 hái ยัง) ใช้ 来不及 เมื่อเวลาหมดแล้วทำไม่ทัน (มักมาคู่กับ 了 le เพื่อเน้นว่าสายไปแล้วหรือเร่งด่วน)

来得及 กับ 来不及 เป็นคู่ตรงข้ามที่ต่างกันแค่ 得 (de) กับ 不 (bù) เท่านั้น คือ 得 แปลว่า ได้ ทัน ส่วน 不 แปลว่า ไม่ได้ ไม่ทัน นี่คือโครงสร้างส่วนเสริมท้ายกริยาบอกความเป็นไปได้ (ส่วนที่อยู่หลังคำกริยาเพื่อบอกว่าทำได้หรือไม่ได้) จึง ห้าม เติม 能 (néng) ไว้ข้างหน้า

ภาษาไทยพูดว่า ไม่ทัน โดยวางคำปฏิเสธไว้ หน้า คำกริยา ผู้เรียนไทยจึงเผลอเขียน 不来得及 หรือ 不能来及 ที่ถูกต้องคือ 来不及 คือแทรก 不 ไว้ ตรงกลาง ของคำ นอกจากนี้ห้ามพูด 很来得及 ถ้าต้องการเน้นให้ใช้ 完全来得及 (ทันแน่นอน)