被动句3：意念被动句

ประธาน (สิ่งของ ผู้ถูกกระทำ) + คำกริยา + ส่วนเสริมท้ายกริยาบอกผลลัพธ์ (ส่วนที่ตามหลังคำกริยาเพื่อบอกผล) + 了 (le) ตัวอย่าง 蛋糕 (เค้ก) + 吃光 (กินหมดเกลี้ยง) + 了 → 蛋糕吃光了 (เค้กถูกกินหมดแล้ว)

ในภาษาพูดประจำวัน เมื่อผู้กระทำไม่สำคัญหรือรู้กันอยู่แล้ว จึงพูดถึงเพียงผลที่เกิดกับสิ่งนั้น ประธานมักเป็นสิ่งของที่ชี้เฉพาะได้ และประโยคเกือบทุกครั้งต้องมีส่วนเสริมบอกผลลัพธ์ (光 หมดเกลี้ยง, 破 ขาด, 完 เสร็จสิ้น) พร้อมกับ 了

ต่างจากประโยคอักษร 被 (ใช้ 被 บอกการถูกกระทำ มักเน้นคนหรือสิ่งที่เป็นผู้กระทำ: 蛋糕被他吃光了 - เค้กถูกเขากินหมดแล้ว) ประโยคถูกกระทำเชิงความหมายไม่ระบุผู้กระทำ และฟังเป็นธรรมชาติกว่าเมื่อใครเป็นคนทำไม่ใช่ประเด็น

ภาษาไทยมีคำว่า ถูก และ โดน ซึ่งมักสื่อความรู้สึกเสียหายไม่พึงประสงค์ ผู้เรียนชาวไทยจึงเติม 被 เข้าไปทุกครั้งที่แปลจากประโยคซึ่งมีคำว่า ถูก จนกลายเป็น 蛋糕被吃光了 (ไม่ถึงกับผิด แต่เกินความจำเป็น) ทั้งที่ 蛋糕吃光了 เพียงพอแล้วและเป็นธรรมชาติที่สุด อีกจุดที่สับสนกันมากคือ 把 กับ 被 ซึ่งดึงกรรมขึ้นมาไว้หน้าคำกริยาเหมือนกัน แต่ 把 บอกว่าประธานเป็นฝ่ายจัดการกับสิ่งนั้น ส่วน 被 บอกว่าประธานเป็นฝ่ายถูกกระทำ ขอย้ำว่าโครงสร้าง 把 ไม่มีรูปเทียบเคียงในภาษาไทยเลย จึงเทียบตรง ๆ ว่าเหมือนหรือกลับกันไม่ได้ ต้องจำเป็นรูปประโยคจีนล้วน ๆ และอย่าลืมส่วนเสริมบอกผลลัพธ์กับ 了