二重复句1：单句+复句；复句+单句

มีได้ 2 ลำดับ — (a) ประโยคความเดียว + ประโยคความรวม เช่น 我决定去中国留学 (ประโยคความเดียว) ｜ 即使中文再难我也要去学 (ประโยคความรวมแสดงการยอมรับเงื่อนไข ใช้คู่ 即使……也…… ถึงแม้ว่า...ก็...) (b) ประโยคความรวม + ประโยคความเดียว เช่น 因为生病所以我没去上课 (ประโยคความรวมแสดงเหตุ-ผล 因为……所以……) ｜ 没想到的是老师一下课就来看我了 (ประโยคความเดียว) ทั้งหมดรวมกันเป็นประโยคยาวประโยคเดียวที่มีความสัมพันธ์ 2 ชั้น

ใช้เมื่อต้องการสื่อความหลายชั้น (ทั้งเหตุ-ผล ทั้งการยอมรับเงื่อนไข ทั้งการหักมุม) ภายในประโยคยาวประโยคเดียว พบบ่อยในภาษาเขียนหรือการเล่าเรื่องที่มีตรรกะซับซ้อน

ภาษาไทยมีคู่คำหน่วงรับครบเช่นกัน (ถึงแม้...ก็... เพราะ...จึง... ถึงจะ...แต่...) แต่ในประโยคยาว ๆ คนไทยละคำหลังของคู่ทิ้งได้โดยประโยคยังฟังรู้เรื่อง ผู้เรียนชาวไทยจึงมักเขียน 即使 แล้วลืม 也 หรือเขียน 虽然 แล้วลืม 但 ทำให้ประโยคจีนขาดวิ่น ภาษาจีนละไม่ได้ ต้องคงคู่ให้ครบทั้ง 即使……也…… 因为……所以…… และ 虽然……但…… อีกจุดหนึ่ง ภาษาไทยไม่ใช้เครื่องหมายจุลภาคเป็นปกติ (ใช้การเว้นวรรคแทน) ผู้เรียนชาวไทยจึงมักเขียนประโยคจีนยาวติดกันโดยไม่คั่น ต้องฝึกวางจุลภาคแยกแต่ละวรรคให้ชัด ผู้อ่านจึงจะมองเห็นความสัมพันธ์ทีละชั้น