用“再也不/没”表示强调

再也不 + คำกริยา (+了) สำหรับเรื่องที่จะไม่เกิดขึ้นอีกในอนาคต และ 再也没 + คำกริยา + 过 (guò) สำหรับเรื่องที่ไม่เกิดขึ้นอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียวในอดีต

再也不 ใช้เมื่อแสดงความมุ่งมั่นหรือคำสัญญาว่าจะเลิกพฤติกรรมหนึ่งตั้งแต่นี้เป็นต้นไป (再也不出错了 = จะไม่ทำผิดอีกแล้ว) ส่วน 再也没 ใช้เล่าว่านับจากจุดหนึ่งในอดีตเป็นต้นมา เรื่องนั้นไม่เกิดขึ้นอีกเลยสักครั้ง (再也没见过 = ไม่ได้เจออีกเลยสักครั้ง)

不 มุ่งไปที่อนาคตและเจตจำนง ส่วน 没 มุ่งไปที่อดีตและสิ่งที่เกิดขึ้นจริงไปแล้ว เลือกผิดกรอบเวลาจะเพี้ยนทันที และ 再也没 แทบจะต้องมี 过 กำกับเสมอ

ภาษาไทยใช้คำว่า ไม่ คำเดียวครอบทั้งอดีตและอนาคต (ไม่ไปแล้ว กับ ไม่ได้ไปอีกเลย ต่างกันที่คำอื่นในประโยค ไม่ใช่ที่ตัวคำปฏิเสธ) ผู้เรียนชาวไทยจึงแยก 不 กับ 没 ไม่ออก และเผลอใช้ 没 กับเรื่องอนาคต (ผิด: 我再也没会出错 ที่ถูกคือ 再也不会出错了) นอกจากนี้ประโยคที่ใช้ 再也不 เน้นความมุ่งมั่น จึงมักมี 了 ปิดท้าย และห้ามตัด 也 ทิ้ง เพราะ 再也 ต้องอยู่ด้วยกันจึงจะได้น้ำหนักการเน้นเต็มที่ อีกจุดหนึ่ง คำว่า อีก ในภาษาไทยวางไว้ท้ายประโยคได้ (ไม่ไปอีกแล้ว) แต่ 再也 ต้องอยู่หน้าคำกริยาเสมอ วางท้ายประโยคไม่ได้