兼语句3

ประธาน + คำกริยาบอกการใช้ให้ทำ + 兼语 (ผู้รับการกระทำ) + คำกริยาหรือวลีบรรยาย คำกริยาบอกการใช้ให้ทำที่พบบ่อย: 叫 (jiào: บอกให้ เรียกให้), 让 (ràng: ให้ ยอมให้), 使 (shǐ: ทำให้), 令 (lìng: ทำให้) ตัวอย่าง 老师叫她回去 (คุณครูบอกให้เธอกลับไป), 这件事令她吃不下饭 (เรื่องนี้ทำให้เธอกินข้าวไม่ลง)

เมื่อจะบอกว่า A ทำให้เกิดปฏิกิริยาหรือการกระทำขึ้นที่ B โดย 叫 และ 让 ค่อนไปทางภาษาพูด มีความหมายว่า สั่งให้ อนุญาตให้ ส่วน 使 และ 令 ค่อนไปทางภาษาเขียนและภาษาทางการ ใช้ได้เฉพาะผลกระทบทางจิตใจและอารมณ์ (使人感动 ทำให้คนซาบซึ้ง, 令人失望 ทำให้คนผิดหวัง)

使 กับ 令 ใช้สั่งให้ใครทำงานที่เป็นรูปธรรมไม่ได้ (ไม่พูดว่า 使他回去) มีแต่ 叫 กับ 让 เท่านั้นที่ทำได้ ในทางกลับกัน 使 กับ 令 ก็เป็นทางการกว่าเมื่อพูดถึงอารมณ์ความรู้สึก

ภาษาไทยใช้คำว่า ให้ เพียงคำเดียวครอบคลุมทั้งหมด (บอกให้กลับ ปล่อยให้พัก ทำให้เสียใจ) ผู้เรียนชาวไทยจึงมักหยิบ 让 มาใช้กับทุกกรณี รวมทั้งประโยคที่พูดถึงอารมณ์ซึ่งควรใช้ 使 หรือ 令 และในทางกลับกันก็เอา 使 หรือ 令 ไปสั่งให้ใครทำงานที่เป็นรูปธรรม อีกข้อคือห้ามแทรก 了 หรือ 过 ระหว่างคำกริยาบอกการใช้ให้ทำกับผู้รับการกระทำ (ผิด: 叫了她回去) และผู้ที่เป็นต้นเหตุมักยืนอยู่ต้นประโยคเสมอ