“有”字句3

แบบที่ 1 — ประธาน + 有着 yǒuzhe + กรรม โดย 着 (zhe) เป็นคำช่วย (คำไวยากรณ์ที่เติมเข้ามาเพื่อบอกความหมายทางไวยากรณ์ ไม่มีความหมายของตัวเอง) ที่ติดหลัง 有 เพื่อเน้นว่ามีอยู่อย่างยาวนานและมั่นคง เช่น 有着长期的友好关系 = มีความสัมพันธ์อันดีที่ยาวนาน แบบที่ 2 — คำกริยา + 有 + กรรม คือวาง 有 ไว้ติดหลังคำกริยาอีกตัวหนึ่ง (写有 เขียนไว้ว่ามี, 刻有 สลักไว้ว่ามี, 列有 ระบุไว้ว่ามี) เพื่อบอกว่าผลของการกระทำนั้นยังคงอยู่ตรงนั้น เช่น 书上写有他的名字 = บนหนังสือมีชื่อของเขาเขียนไว้

แบบที่ 1 ใช้บรรยายสิ่งที่เป็นนามธรรมและดำรงอยู่ยาวนาน (ความสัมพันธ์ ความเข้าใจผิด ความรู้สึก) แบบที่ 2 ใช้เมื่อบนวัตถุชิ้นหนึ่งมีการเขียน สลัก หรือระบุสิ่งใดเอาไว้ ทั้งสองแบบค่อนไปทางภาษาเขียนและภาษาทางการ ฟังดูขึงขังกว่า 有 ธรรมดา

有 ธรรมดาบอกเพียงว่า "มี / ดำรงอยู่" ส่วน 有着 เน้นการมีอยู่ที่แน่นหนาและลึกซึ้ง ใช้กับคำนามที่เป็นนามธรรม แทบไม่ใช้กับสิ่งของรูปธรรม (ไม่พูดว่า 桌子上有着一本书)

ภาษาไทยใช้คำว่า มี ได้กับทุกสิ่งเหมือนกันหมด ทั้ง มีความสัมพันธ์ที่ดี และ มีรถ 1 คัน ผู้เรียนชาวไทยจึงเหมาว่า 有着 ก็ใช้ได้ทุกที่เช่นกัน แล้วเขียนผิดเป็น 我有着一辆车 ขอให้จำว่า 有着 เข้ากันได้กับสิ่งที่เป็นนามธรรมและยืนยาวเท่านั้น อีกจุดที่ต้องระวังคือลำดับคำของวลีจำนวน ภาษาไทยเรียงเป็น คำนาม + จำนวน + ลักษณนาม (รถ 1 คัน) แต่ภาษาจีนเรียงกลับกันเป็น จำนวน + ลักษณนาม + คำนาม (一辆车) ต้องระวังทุกครั้งที่วางกรรมไว้หลัง 有 และในแบบที่ 2 อย่าแยก 有 ออกห่างจากคำกริยา ต้องเขียนติดกันเป็น 写有 刻有