X也X不得，Y也Y不得

คำกริยา X + 也 (yě = ก็ เช่นกัน) + X + 不得 (bù dé = ไม่ได้ ทำไม่ได้)，คำกริยา Y + 也 (yě) + Y + 不得. 不得 (bù dé) คือส่วนเสริมท้ายกริยาบอกความเป็นไปได้ในรูปปฏิเสธ (ส่วนที่ตามหลังคำกริยาเพื่อบอกว่าทำไม่ได้) เช่น 站也站不得，坐也坐不得 = จะยืนก็ไม่ได้ จะนั่งก็ไม่ได้

ใช้เมื่อต้องการบรรยายความอึดอัด ความลำบากใจ หรือความหมดหนทาง เพราะเลือกทางไหนก็ไม่ลงตัวสักทาง เช่น ปวดหลังจนจะยืนหรือจะนั่งก็ทรมานไปหมด หรือลูกโตแล้วจะดุจะตีก็ไม่ได้

ภาษาไทยพูดว่า จะยืนก็ไม่ได้ โดยเอ่ยคำกริยาเพียงครั้งเดียวแล้วต่อท้ายด้วยคำว่า ไม่ได้ ผู้เรียนชาวไทยจึงมักตัดคำกริยาที่ต้องซ้ำออก เขียนเป็น 站也不得 หรือสลับลำดับเป็น 站也不得站 ต้องจำให้แม่นว่าลำดับที่ถูกคือ คำกริยา + 也 + คำกริยา + 不得 อีกจุดหนึ่งคือคำว่า ไม่ได้ ในภาษาไทยคำเดียวครอบคลุมความหมายของทั้ง 不能 และ 不得 ผู้เรียนจึงมักหยิบ 不能 มาใช้แทน ซึ่งทำให้สำนวนนี้เสียรูปไป และสองวรรค X กับ Y ต้องขนานคู่กันเสมอ