时间副词：不时、将、将要、仍旧、时常、时刻、依旧、一向

ประธาน (คนหรือสิ่งที่กระทำ อยู่ต้นประโยค) + [不时 bù shí / 将 jiāng / 将要 jiāng yào / 仍旧 réng jiù / 时常 shí cháng / 时刻 shí kè / 依旧 yī jiù / 一向 yī xiàng] + คำกริยา

不时 (bù shí) = เป็นครั้งคราว การกระทำที่เกิดซ้ำแบบไม่สม่ำเสมอ; 将 (jiāng) และ 将要 (jiāng yào) = กำลังจะ จะ (บอกอนาคตอันใกล้ 将 เป็นทางการกว่า พบบ่อยในภาษาเขียน); 仍旧 (réng jiù) และ 依旧 (yī jiù) = ยังคงเหมือนเดิม เน้นการสืบเนื่องมาจากอดีต; 时常 (shí cháng) = บ่อย ๆ; 时刻 (shí kè) = ตลอดเวลา ทุกขณะ; 一向 (yī xiàng) = แต่ไหนแต่ไร โดยพื้นนิสัย บอกความเคยชินที่ลากยาวมาถึงปัจจุบัน

仍旧 กับ 依旧 ความหมายเกือบเหมือนกัน แปลว่า ยังคงเหมือนเดิม ใช้แทนกันได้; 时常 เน้นความถี่ที่เกิดซ้ำหลายครั้ง ส่วน 时刻 เน้นความต่อเนื่องไม่ขาดตอน; 一向 เน้นนิสัยหรือลักษณะที่คงที่มายาวนาน ต่างจาก 时常 ที่บอกเพียงว่าเกิดขึ้นบ่อย

ภาษาไทยใช้คำว่า จะ ตัวเดียวบอกอนาคตได้ทุกระดับ ทั้งในเอกสารราชการและในวงสนทนา ผู้เรียนจึงมักจับคู่ จะ เข้ากับ 将/将要 แล้วยกมาใช้ในบทสนทนาประจำวัน ซึ่งฟังแข็งเหมือนอ่านประกาศ เวลาพูดกันเองควรใช้ 要...了 หรือ 快...了 จะเป็นธรรมชาติกว่า อีกจุดคือ 一向 (yī xiàng) กับ 一直 (yī zhí) ที่ภาษาไทยแปลออกมาเป็น มาตลอด เหมือนกันทั้งคู่ จนแยกไม่ออก ต้องจำว่า 一向 เอนไปทางนิสัยหรือลักษณะประจำตัวที่เป็นมาแต่ไหนแต่ไร ส่วน 一直 เอนไปทางการกระทำที่ลากยาวไม่ขาดช่วง