不⋯⋯不⋯⋯

不 (bù ไม่) + A, 不 (bù) + B หมายถึง ไม่ A ก็ไม่ B คือต้องมี A เกิดขึ้นก่อนจึงจะมี B ตัวอย่าง 不打不成交 ไม่กระทบกระทั่งกันก็ไม่สนิทกัน และ 不达标准不休息 ยังไม่ถึงมาตรฐานก็ยังไม่พัก

ใช้เมื่อต้องการบอกว่าผลลัพธ์ B จะได้มาก็ต่อเมื่อมีเงื่อนไข A เท่านั้น มักมีน้ำเสียงยืนยันกฎเกณฑ์หรือความมุ่งมั่น หลายประโยคเป็นสุภาษิตหรือสำนวนตายตัว (不打不相识, 不见不散)

ต่างจากรูป 不X不⋯⋯，一X⋯⋯ (เช่น 不问不知道，一问…) ตรงที่รูปนั้นเน้นความประหลาดใจเมื่อได้ลองสัมผัสจริง ส่วน 不…不… เน้นเพียงความสัมพันธ์เชิงเงื่อนไขว่า ไม่มีสิ่งนี้ก็ไม่มีสิ่งนั้น

อย่าเข้าใจ 不…不… เป็นการปฏิเสธซ้อนปฏิเสธแบบ ไม่...ไม่... ในภาษาไทย เช่น ไม่มีใครไม่รู้จักเขา ซึ่งคำ ไม่ สองตัวหักล้างกันจนกลายเป็นการยืนยันว่าทุกคนรู้จักเขา ถ้าอ่าน 不达标准不休息 ด้วยตรรกะแบบนั้นจะกลายเป็น ถึงยังไม่ได้มาตรฐานก็พักได้ ซึ่งตรงข้ามกับความหมายจริงที่ว่า ยังไม่ถึงมาตรฐานก็จะไม่ยอมพัก นี่เป็นโครงสร้างเงื่อนไขตายตัว คำ 不 สองตัวไม่ได้หักล้างกัน