无A无B

无 + A + 无 + B โดย A กับ B มักเป็นคำสองคำที่อยู่ในกลุ่มความหมายเดียวกัน

ใช้ในภาษาเขียนหรือในประโยคที่กล่าวรวม ๆ เพื่อเน้นย้ำ เช่น 无时无刻不… wú shí wú kè bù (ไม่มีชั่วขณะใดที่ไม่…) หมายถึง 'ตลอดเวลา' ให้ระวังว่าต้องมี 不 bù ตามมาด้วยเสมอ ตรงกับภาษาไทยว่า ไม่เว้นแม้แต่วินาทีเดียว · 无法无天 wú fǎ wú tiān แยกความหมายทีละอักษรได้ว่า 法 fǎ คือ กฎหมาย และ 天 tiān คือ ฟ้า รวมกันเป็น 'ไม่มีกฎหมายไม่มีฟ้า' หมายถึง เหิมเกริม ไม่เกรงกลัวกฎเกณฑ์ใด ๆ ภาษาไทยมีสำนวนที่ซ้อนคำเป็นคู่แบบเดียวกันคือ บ้านเมืองไม่มีขื่อไม่มีแป ใช้เทียบความรู้สึกได้พอดี

ลืมใส่ 不 หลัง 无时无刻 ทำให้ความหมายกลับด้าน เพราะ 无时无刻 ที่ไม่มี 不 จะถูกอ่านเป็น 'ไม่มีเวลาไหนเลย' ซึ่งตรงข้ามกับที่ต้องการสื่อ จำสูตรสั้น ๆ ว่า 无时无刻不 = 每时每刻都 = ตลอดเวลา · พยายามแปลวลีเหล่านี้ทีละอักษรแทนที่จะจับความหมายรวมของสำนวน · ผู้เรียนไทยไม่มีระบบเสียงอ่านอักษรจีนที่ยืมเข้ามาอยู่ในภาษาแม่ไว้ให้เดาความหมาย จึงต้องอาศัยการแยกความหมายของอักษรทีละตัวแล้วประกอบเป็นภาพรวม เช่น 时 shí คือ เวลา และ 刻 kè คือ ชั่วขณะ รวมกันได้ว่า 'ทุกเวลาทุกชั่วขณะ' วิธีนี้ปลอดภัยกว่าการเดาจากเสียงอ่าน · อีกจุดคืออย่าเอา 无 ไปใช้แทน 没有 ในภาษาพูดทั่วไป เพราะ 无 เป็นภาษาเขียน ใช้ได้เฉพาะในวลีตายตัวแบบนี้เท่านั้น