名量词：餐、串、滴、副、股、集、枝

一 (yī, หนึ่ง) หรือคำบอกจำนวนอื่น + ลักษณนาม + คำนาม ลำดับนี้กลับด้านกับภาษาไทย ภาษาไทยเรียงเป็น คำนาม + จำนวน + ลักษณนาม (หนังสือ 3 เล่ม) แต่ภาษาจีนเรียงเป็น จำนวน + ลักษณนาม + คำนาม (三本书) คือคำนามอยู่ท้ายสุด รายละเอียดแต่ละตัว: 餐 (cān) นับมื้ออาหาร → 一餐饭 ; 串 (chuàn) นับของที่ร้อยหรือเกาะกันเป็นพวง → 一串葡萄 (องุ่น 1 พวง) ; 滴 (dī) นับหยดของเหลว → 一滴水 ; 副 (fù) นับของที่มาเป็นคู่หรือเป็นชุด → 一副球拍 (ไม้แร็กเกต 1 คู่), 一副眼镜 (แว่นตา 1 อัน) ; 股 (gǔ) นับสายลม สายพลัง กลิ่น → 一股力量 ; 集 (jí) นับตอนของละครหรือรายการ → 一集电视剧 ; 枝 (zhī) นับของยาวเรียวที่มีก้าน → 一枝花, 一枝笔

ใช้เวลานับหรือบอกปริมาณของคำนามชนิดที่ตรงกันเท่านั้น เป็นสำนวนธรรมชาติทั้งในภาษาพูดและภาษาเขียน

副 (fù, คู่หรือชุด) ต่างจาก 双 (shuāng) ตรงที่ 副 ใช้กับของที่เป็นชุดเดียวกันมาแต่เดิม (แว่นตา ไม้แร็กเกต ไพ่) ส่วน 双 ใช้กับรองเท้าหนึ่งคู่ ตะเกียบหนึ่งคู่ คำว่า "คู่" ในภาษาไทยตรงกับ 双 ไม่ใช่ 副 จึงต้องแยกให้ชัด ส่วน 枝 (zhī) กับ 支 (zhī) อ่านเหมือนกันและนับของยาวเรียวเหมือนกัน แต่ 枝 เอนไปทางกิ่งไม้และดอกไม้

ผู้เรียนไทยพลาดสองชั้นซ้อนกัน ชั้นแรกคือเรียงลำดับกลับด้านตามภาษาแม่ พูดผิดเป็น 葡萄一串 ตามแบบ "องุ่น 1 พวง" ทั้งที่ต้องเรียงเป็น 一串葡萄 ชั้นที่สองคือเมื่อนึกลักษณนามที่ถูกต้องไม่ออกก็เลี่ยงไปใช้ 个 (gè) กับทุกอย่าง กลายเป็น 一个葡萄 หรือ 一个花 ซึ่งผิด ต้องใช้ 一串葡萄 และ 一枝花 ข้อนี้ต้องระวังเป็นพิเศษเพราะภาษาไทยไม่มีลักษณนามครอบจักรวาลแบบ 个 เลย ("อัน" ใช้ได้แค่ของชิ้นเล็ก ส่วนคนต้องใช้ "คน") พอเจอ 个 ที่ครอบคลุมเกือบทุกสิ่งก็เลยติดใจใช้จนเกินขอบเขต นอกจากนี้อย่าสับสน 集 (ตอนของละคร) กับ 部 (bù ใช้นับทั้งเรื่อง)