幸亏⋯⋯ ，要不然/不然/要不/否则⋯⋯

幸亏 (xìng kuī) + [เรื่องโชคดีที่เกิดขึ้นแล้ว] แล้วตามด้วย 要不然 หรือ 不然 หรือ 要不 หรือ 否则 (yào bù rán / bù rán / yào bù / fǒu zé) + [ผลร้ายที่สมมติว่าจะเกิดถ้าไม่มีเรื่องนั้น] วรรคแรกเป็นเรื่องจริง ส่วนวรรคหลังเป็นข้อสมมติที่สวนกับความจริง

ใช้เมื่อแสดงความโล่งอกหรือความรู้สึกขอบคุณที่โชคดี พบบ่อยมากในการสื่อสารประจำวัน

คำว่า 要不然 กับ 不然 กับ 要不 เอนไปทางภาษาพูด ส่วน 否则 (fǒu zé) เป็นทางการกว่าและเหมาะกับภาษาเขียน คู่นี้เทียบได้กับภาษาไทยตรง ๆ คือ ไม่งั้น เป็นภาษาพูด ส่วน มิฉะนั้น เป็นภาษาเขียน ให้ใช้คู่นี้เป็นหลักจำ นอกจากนี้ 幸亏 ใกล้เคียงกับ 多亏 (duō kuī) แต่ 多亏 เน้นว่า ต้องขอบคุณใครหรือสิ่งใด และมักตามด้วยเรื่องดี ขณะที่ 幸亏 เน้นความโชคดีที่รอดพ้นเรื่องร้ายมาได้

วางผลดีไว้ในวรรคหลัง 要不然 แทนที่จะเป็นผลร้าย ซึ่งผิดตรรกะ เพราะวรรคหลังต้องเป็นเรื่องร้ายที่สมมติขึ้น และการตัดวรรค 要不然⋯⋯ ทิ้งจะทำให้ความหมายว่า โชคดีที่ ค้างเติ่งไม่จบ