⋯⋯，何况⋯⋯

(อนุประโยคที่ 1 เหตุผลหรือสถานการณ์ที่ชัดเจนอยู่แล้ว) แล้วตามด้วย 何况 (hékuàng) + (อนุประโยคที่ 2 เหตุผลที่หนักแน่นกว่า) เช่น 我不道歉，何况根本不是我的错 ฉันไม่ขอโทษหรอก นับประสาอะไรกับที่มันไม่ใช่ความผิดฉันตั้งแต่ต้น

ใช้เมื่อต้องการเพิ่มน้ำหนักในการโน้มน้าว โต้แย้ง หรือยืนยันว่าสิ่งที่พูดไปนั้นเป็นเรื่องที่เห็น ๆ อยู่ ใช้ได้ทั้งภาษาพูดและภาษาเขียน

何况 เอนไปทางภาษาพูด เน้นความหมายว่า แค่ X ก็แล้ว ยังมี Y อีก ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ส่วน 况且 (kuàngqiě) เป็นทางการกว่า ทำหน้าที่เพิ่มเหตุผลเฉย ๆ ไม่ได้แฝงการเทียบระดับความหนักเบา ขณะที่ 更何况 (gèng hékuàng) เป็นรูปที่เน้นหนักกว่า 何况

ใช้ 何况 ทั้งที่วรรคหน้าไม่ได้วางฐานให้เกิดความหมาย นับประสาอะไรกับ ได้เลย ทำให้ความสัมพันธ์แบบเพิ่มระดับเสียสมดุล และมักสับสนระหว่าง 何况 กับ 何必 (hébì จะต้อง...ไปทำไม) ซึ่งสองตัวนี้ความหมายต่างกันคนละเรื่อง