宾语的语义类型3

คำกริยา + 宾语 ชนิดพิเศษ แบ่งได้สี่ประเภท หนึ่ง 方式宾语 (fāngshì bīnyǔ) คือกรรมที่บอกวิธีการ เช่น 存了个活期 = ฝากแบบเผื่อเรียก สอง 工具宾语 (gōngjù bīnyǔ) คือกรรมที่บอกเครื่องมือ เช่น 写毛笔 = เขียนด้วยพู่กัน และ 吃大碗 = กินด้วยชามใหญ่ สาม 材料宾语 (cáiliào bīnyǔ) คือกรรมที่บอกวัสดุ เช่น 浇水 = รดด้วยน้ำ สี่ 目的宾语 (mùdì bīnyǔ) คือกรรมที่บอกจุดประสงค์ เช่น 跑项目 = วิ่งเต้นเรื่องโครงการ

นี่เป็นวิธีพูดที่กระชับและมีกลิ่นภาษาพูดจัด โดยตัดคำบุพบท (คำที่วางหน้าคำนามเพื่อบอกความสัมพันธ์ เช่น ด้วย เพื่อ) อย่าง 用 (yòng ใช้) หรือ 为了 (wèile เพื่อ) ทิ้งไป แล้วอาศัยบริบทเป็นตัวบอกความสัมพันธ์ทางความหมายที่แท้จริง

การตีความตรงตัวว่าเป็น คำกริยา + สิ่งที่ถูกกระทำ นั้นผิด เช่น 吃大碗 ไม่ได้แปลว่ากินชามใหญ่เข้าไป แต่แปลว่ากินด้วยชามใหญ่ และการเติมคำบุพบทเข้าไปเองจะทำลายความกระชับของโครงสร้างนี้ เพราะถ้าพูดเต็มเป็น 用毛笔写 ก็ไม่ใช่ปรากฏการณ์กรรมชนิดพิเศษอีกต่อไป จุดนี้เป็นกับดักหนักของผู้เรียนไทย เพราะภาษาไทยบังคับให้มีคำว่า ด้วย นำหน้าเครื่องมือเสมอ คือ เขียนด้วยพู่กัน จะพูดว่า เขียนพู่กัน ไม่ได้ ผู้เรียนจึงรู้สึกว่าประโยคจีนขาดคำ แล้วเผลอเติม 用 เข้าไปทุกครั้ง ต้องฝึกอ่านให้ชินว่าภาษาจีนละคำบุพบทตรงนี้ได้