蛮

蛮 (mán) + คำคุณศัพท์ + 的 (de) โดยมักมี 的 ปิดท้ายเพื่อให้น้ำเสียงนุ่มลง เช่น 蛮高的 (mán gāo de ค่อนข้างสูง) หรือ 蛮冷的 (mán lěng de ค่อนข้างหนาว)

ใช้ในการสื่อสารที่สนิทสนมและเป็นกันเอง (พบมากในภาษาพูดทางตอนใต้ของจีน) ไม่ใช้ในงานเขียนที่เป็นทางการ

蛮 (mán) กับ 挺 (tǐng) ความหมายใกล้กันมาก คือ ค่อนข้าง...อยู่นะ และมักมาคู่กับ 的 เหมือนกัน เพียงแต่ 蛮 มีกลิ่นภาษาพูดและภาษาถิ่นเข้มกว่า ส่วน 很 (hěn) เป็นกลาง ใช้ในภาษาเขียนได้ด้วย เมื่อเทียบกับ 颇 (pō ค่อนข้าง ซึ่งเป็นภาษาเขียน) แล้ว 蛮 อยู่คนละขั้ว คือเป็นภาษาชาวบ้านมาก

蛮 (mán) ใช้กับคำคุณศัพท์ ห้ามวางไว้หน้าคำนาม และควรเลี่ยงในงานเขียนที่เป็นทางการหรือในส่วนการเขียนของการสอบ เพราะน้ำเสียงเป็นภาษาพูดเกินไป ผู้เรียนชาวไทยยังมักละ 的 ท้ายประโยค เพราะรูป ค่อนข้างสูง ในภาษาไทยจบได้เลยโดยไม่ต้องมีคำปิดท้าย