幸亏

幸亏 + (เรื่องที่โชคดี) แล้วตามด้วย 不然 หรือ 否则 (bùrán / fǒuzé ที่แปลว่า ถ้าไม่อย่างนั้น) + (ผลร้ายที่สมมติขึ้น) หรือจะเป็น 幸亏 + (เรื่องที่โชคดี) + 才 (cái ที่แปลว่า จึงจะ) + (ผลดี) ก็ได้

ใช้เมื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้วและแสดงความโล่งใจที่รอดพ้นเรื่องเลวร้ายมาได้ กินความอยู่เสมอว่าถ้าไม่มีความโชคดีนั้น สถานการณ์ตรงข้ามที่น่ากังวลจะเกิดขึ้น

幸亏 กับ 多亏 (duōkuī ที่แปลว่า ต้องขอบคุณที่มี) ต่างก็บอกความโชคดีและความรู้สึกขอบคุณ แต่ 多亏 เน้นบุญคุณของคนหรือสิ่งที่ช่วยเหลือ ซึ่งมักตามด้วยคำนามที่ระบุตัวผู้มีพระคุณ ส่วน 幸亏 เน้นความโชคดีที่บังเอิญเกิดขึ้นเอง

การใช้ 幸亏 กับเรื่องที่ยังไม่เกิดหรือเรื่องในอนาคตนั้นผิด เพราะมันพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วเสมอ และการลืมวรรคผลร้ายที่สมมติไว้ข้างหลังจะทำให้ความรู้สึกโชคดีลอยและไร้น้ำหนัก ผู้เรียนไทยพลาดข้อหลังบ่อยมาก เพราะภาษาไทยจบที่วรรคโชคดีได้เลยโดยไม่ต้องพูดต่อ