终究

ประธาน (คนหรือสิ่งที่ยืนต้นประโยค) + 终究 (zhōngjiū) + 是 หรือ 会 + ผลลัพธ์ที่เลี่ยงไม่ได้ เช่น 终究是个孩子 = ว่ากันถึงที่สุดแล้วก็ยังเป็นเด็ก และ 终究会出问题 = ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเกิดปัญหา

ใช้เมื่อยืนยันสิ่งที่ต้องเป็นเช่นนั้นโดยธรรมชาติ เป็นเนื้อแท้ที่เปลี่ยนไม่ได้ เอนไปทางภาษาเขียน น้ำเสียงเยือกเย็นและเป็นการสรุปรวบยอด

终究 เน้นความจำเป็นเชิงเนื้อแท้และเชิงตรรกะ ส่วน 终于 (zhōngyú) บอกเพียงว่า ในที่สุดก็ หลังจากรอคอยมานาน ซึ่งมักเป็นเรื่องดีและมีจุดเวลาชัดเจน อย่าเอา 终于 ไปแทน 终究 ในประโยคที่พูดถึงเนื้อแท้

การหยิบ 终于 มาใช้แทน 终究 ทั้งที่ความหมายคือ ยังไงเสียก็ต้องเป็นแบบนั้น และการวางตำแหน่งผิด เพราะ 终究 ต้องยืนหน้าภาคแสดง (ส่วนที่บอกการกระทำหรือคุณลักษณะ) ห้ามวางท้ายประโยค ข้อหลังเป็นกับดักของผู้เรียนไทย เพราะภาษาไทยพูดว่า เขาก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี โดยวางคำว่า อยู่ดี ไว้ท้ายสุด จึงเผลอเขียนเป็น 他是个孩子终究