频频

ประธาน + 频频 (pín pín) + คำกริยา เช่น 点头 (diǎntóu พยักหน้า) 举杯 (jǔ bēi ยกแก้ว) 打招呼 (dǎ zhāohu ทักทาย)

ใช้เมื่อต้องการเน้นว่าการกระทำเกิดติด ๆ กันภายในช่วงเวลาสั้น ๆ มีสีสันของภาษาเขียน (ใช้ในหนังสือ เอกสาร) และเป็นทางการกว่า 常常 (chángcháng บ่อย ๆ)

常常 (chángcháng) บอกการกระทำที่ซ้ำแบบกระจายไปหลายครั้งหลายวัน ส่วน 频频 (pín pín) เน้นความถี่ยิบต่อเนื่องภายในสถานการณ์เดียวหรือช่วงเวลาที่กระชับ

频频 (pín pín) ไปกับคำกริยาที่ทำซ้ำได้เท่านั้น ใช้กับสภาพที่ยืนยาวไม่ได้ จึงพูดว่า 频频知道 ไม่ได้ และห้ามใช้กับเรื่องที่เกิดเพียงครั้งเดียว ผู้เรียนไทยยังพลาดเรื่องตำแหน่งด้วย เพราะภาษาไทยวางคำบอกความถี่ไว้หลังคำกริยา อย่าง ยกแก้วกันบ่อย ๆ หรือ ทักทายกันไม่ขาดสาย จึงเผลอเขียนเป็น 举杯频频 ต้องกลับให้เป็น 频频举杯 เสมอ