未

未 (wèi) + คำกริยา หรือคำคุณศัพท์ ประกอบเป็นคำอย่าง 还未 (hái wèi ยังไม่) 尚未 (shàng wèi ยังไม่) 未曾 (wèi céng ไม่เคย) ได้ด้วย

ใช้ในภาษาเขียน ข่าว และเอกสารที่เป็นทางการ เน้นว่าจนถึงปัจจุบันเรื่องนั้นยังไม่เป็นจริงขึ้นมา

未 (wèi) กับ 没有 (méi yǒu) ต่างก็ปฏิเสธว่าเรื่องนั้นยังไม่เกิด แต่ 没 เป็นธรรมชาติในภาษาพูด ส่วน 未 เข้ากับสำนวนที่เป็นทางการ และหลัง 未 ตามปกติจะไม่เติม 有

การเติม 了 (le) ท้ายคำกริยาทั้งที่มี 未 อยู่แล้วนั้นผิด เพราะ 未 กินความว่ายังไม่เสร็จสิ้นอยู่ในตัว จึงอยู่ร่วมกับ 了 ไม่ได้ และอย่าใช้ 未 ปฏิเสธประโยคพูดประจำวัน ให้ใช้ 没 แทน จุดที่ผู้เรียนไทยพลาดเป็นพิเศษคือภาษาไทยพูดว่า ยังไม่ได้ติดต่อมา โดยมีคำว่า ได้ ค้ำอยู่ ทำให้เผลอไปหยิบ 了 มาเติมเพื่อให้รู้สึกว่าครบ ต้องจำว่า 未 ตัวเดียวพอแล้ว